Gedicht: Hier is het goed…

Hier is het goed…

Rustig ben ik

op de plek waar ik nu ben

hier is het vredig

hier is het kalm

hier is het eindelijk stil.

Soms kijk ik om

naar alles wat achter me ligt

de geschiedenis reist immers mee

we zijn voor altijd verbonden.

Rustig ben ik

aanvaarding geeft me ruimte

ik hoef niet meer te vechten

te verbergen

schaamte te voelen

het is hier goed.

Hier is het vredig

hier is het kalm

hier is het eindelijk stil.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hooggevoelig? 5 tips om met prikkels om te gaan…

20181130_155133

Fotografie: Natascha Deijmann

In het afgelopen jaar hebben meerdere mensen mij verteld dat ze hooggevoelig zijn en daar last van hebben. Ook in de media lees ik het steeds vaker dat mensen zichzelf hooggevoelig noemen en dat als probleem zien. Ik denk daar iets anders over namelijk:

Heb je last van je hooggevoeligheid of heb je last van de vele prikkels die dagelijks op je afkomen?

Is de hooggevoeligheid een ‘zwakte’ of  geeft jouw lichaam & geest juist een teken dat je andere (levens)keuzes kunt gaan maken?

Als ervaringsdeskundige op het gebied van overprikkeling en ‘sensory overload’ kan ik bevestigen dat er op dit moment in deze tijd niet aan te ontkomen is: er komt zoveel aan informatie op ons af dat het systeem, bij sommigen, op crashen staat. En dat betekent een burn-out.

Hooggevoelige mensen zijn juist hele goede waarnemers. Dat kun je als kracht zien en niet als probleem. Het wordt pas een probleem als je alle ‘waarschuwingen’ van je lichaam & geest negeert en er niets mee doet.

Kun je er echt zelf keuzes in maken?

Kun jij je leven onderzoeken en een ommezwaai maken in je denken en doen?

20181130_155140

Fotografie: Natascha Deijmann

Mensen die hooggevoelig zijn reageren anders op de prikkels in en om hen heen dan mensen met een gemiddelde of lage prikkelgevoeligheid. Deze laatste groep heeft vaak geen idee waar de hooggevoelige het over heeft…dat is ze niet kwalijk te nemen want hun waarneming is anders.

Het maakt ook niet uit wat de ander ervan vindt; het belangrijkste is dat jij bereidt bent om je dagelijkse leven te onderzoeken en daarin veranderingen aan te brengen zodat jij je weer beter gaat voelen.

Tip 1: Zoek de prikkels!

Er zijn prikkels waar je niet onderuit kan komen zoals het dagelijkse verkeer, geluiden van buren, vliegtuigen die over vliegen e.d. Maar er zijn ook een heleboel prikkels waar je wel zelf voor kiest en waar jij dus controle over hebt. Misschien kun je eens een lijstje gaan maken van wat er allemaal op je afkomt dagelijks. Het is belangrijk om je bewust te worden van de prikkels waar je zelf voor kiest en die je zintuigen overstimuleren.

Tip 2: Bang voor de stilte?

Veel mensen hebben moeite met stilte en hebben daarom continu een apparaat aan waar geluid uit komt of waarmee ze verbinding zoeken met anderen: muziek, televisie, tablet, smartphone….

Hoe voel jij je als je alleen bent en het is helemaal stil?

Het kan wijs zijn om te onderzoeken waarom je bepaalde gewoontes hebt en wat voor gevoelens en gedachten je daarmee probeert te vermijden.

20181130_155128

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 3: Wat voel je eigenlijk?

Mensen vertellen mij dat ze hooggevoelig zijn en dan vraag ik me af:

Oké…maar wat voel je dan?

  • heb je ergens pijn?
  • voelt je hoofd druk?
  • slaap je slecht?
  • heb je soms ( of vaak) het gevoel dat je gek aan het worden bent?
  • voel je irritatie naar anderen en/of naar je omgeving?
  • ben je constant moe?
  • heb je behoefte om jezelf te verdoven?

Misschien is het goed om eens echt op te schrijven wat je voelt. Maar ook hoe jij je voelt…wat zijn de gevolgen van die zintuiglijke overprikkeling voor jou in je dagelijkse functioneren.

Eerder schreef ik al dat er heel veel prikkels zijn waar je geen controle over hebt. Toch kan het geen kwaad om eens te onderzoeken wat jouw omgeving met je doet.

Ik heb zelf heel lang in een flat in de Randstad gewoond waar de vliegtuigen ieder kwartier over mijn hoofd heen vlogen doordat ik zo dicht bij Schiphol woonde. Ook moest ik dagelijks met de trein van en naar mijn werk waarbij het zo druk was dat ik iedere dag moest staan tussen alle mensen. Tijdens mijn werkdagen kwam ik in aanraking met veel mensen die allemaal iets van me wilden en wat ik niet altijd kon bieden.

Uiteindelijk heb ik, na meerdere burn-outs, andere levenskeuzes gemaakt qua werk en wonen. Dit veranderproces heeft ongeveer 3 jaar geduurd. Ik woon en werk nu midden in de natuur in een heel klein huisje ( heb eindelijk een tuin!) en heb een minimalistische leefstijl omdat dit mij goed doet.

20181130_155152

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 4: Puzzeltijd!

Neem iedere dag de tijd om te ontprikkelen. Ik noem dat zelf ‘puzzeltijd’ omdat ik vaak, na contact met andere mensen, tijd nodig heb om alle prikkels te verwerken. Wat is er gezegd, welke energie (=spanningen)  heb ik overgenomen van de ander en wat voel ik nu zelf aan spanning?

Tijdens het ontprikkelen hoef je niet perse in de stilte een beetje te zitten wachten op een wonder…dat kan ook op een creatieve manier door bijvoorbeeld muziek te gaan maken of luisteren waar jij ontspannen van wordt, door te tekenen, schilderen, dagboek schrijven, haken, bakken, tuinieren etc. Het is belangrijk dat je alleen bent en niet in contact met anderen dus eventjes op jezelf en de telefoon op stil zetten.

Bij ontprikkelen gaat het erom dat je een tijdje bij jezelf stilstaat. Puzzeltijd nemen betekend dat jij het filter in je hoofd de gelegenheid geeft om alle overtollige informatie weg te filteren en dat wat wel belangrijk is  goed op te slaan.

Tip 5: Leven vanuit dankbaarheid

Vroeger had Oprah het al over haar ‘dankbaarheids-dagboek’. Dat zei me toendertijd ook niet zoveel. Ik zag de link niet met mijn eigen leven en vond dat ik niet zoveel had om dankbaar voor te zijn. Tegenwoordig snap ik het wel…er wordt ons immers iedere dag weer een nieuwe kans gegeven om er te zijn. Te leven. Te mogen genieten van wat de schepping ons geeft aan zuurstof, voeding, water. Alles wat we nodig hebben, is er. En daarnaast de prachtige dingen in de natuur om ons heen…als je de tijd neemt om te kijken, voelen, luisteren, horen.

Ik kwam een video tegen waarin Louie Schwartzberg, een fotograaf, laat zien waarom we mogen leven uit dankbaarheid.

Als je gaat leven vanuit dankbaarheid, dan zul je al snel merken dat je ook gaat leven vanuit acceptatie. Het kunnen accepteren van je eigen beperkingen (en die van anderen) maakt dat je al minder eisen aan jezelf gaat stellen.

Zonder al die eisen komt er eindelijk ruimte voor een andere kijk op het leven: wat mag ik bijdragen? Hoe mag ik er zijn? Verbinding zoeken met de natuur, het accepteren van wie je bent en compassie voelen voor jezelf maakt uiteindelijk dat je ook meer compassie hebt voor de mensen om je heen.

20181130_155240

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hoe ga jij om met je levenstijd?

IMG_5300
Hoe ga jij om met je levenstijd?

Tijd

Is het niet zo dat we denken dat we alle tijd hebben? Dat we denken nog genoeg tijd te hebben? Dat we tegen elkaar zeggen dat er nog voldoende tijd is?

Is het niet zo dat we er soms achter komen dat we te laat zijn? Dat de tijd voorbij is? En dat we tegen elkaar moeten zeggen: was er maar meer tijd geweest?

Als kind gaat de tijd zo langzaam…wachtend in de klas totdat je weer mag gaan spelen, naar buiten mag gaan en je weer in je eigen wereld tot leven komt.

Als jongere gaat de tijd nog steeds zo langzaam! Het duurt zo lang voordat je 18 jaar bent en jij je eigen beslissingen mag nemen. Lekker doen wat je zelf wilt.

Als volwassenen gaat de tijd steeds sneller…het leven sjeest voorbij. Waar blijven de dagen? Je hebt geen tijd meer voor jezelf, er is geen me-time. Er is geen kwaliteit-tijd. Er is te weinig tijd om alles goed te kunnen doen en dat wil je nu juist zo graag. De tijd vliegt voorbij en soms weet je niet eens meer wat voor dag het is.

Als oudere gaat de tijd weer langzamer. Je voelt soms de minuten wegtikken op de klok. Tik tak, tik tak. Je gaat je tijd nemen en hoeft niet meer te haasten. Je gaat genieten van je tijd en alle boeken lezen die je had willen lezen…je hebt er nu de tijd voor. En soms zit je te wachten tot het tijd is. Tot je tijd komt. Tot Vadertje Tijd er een einde aan gaat breien.

IMG_5302
Hoe ga jij om met je levenstijd?

Tijd is tijd. Het is eeuwigdurend in ons hoofd en toch hebben we er soms veel te weinig van en soms veel te veel. Tijd kan ons blij maken ( Joepi, het is bijna zover!) en soms intens verdrietig ( waarom komt er niemand bij me langs en hebben ze het allemaal te druk) en soms gewoon ziek omdat je teveel doet in te weinig tijd. Het is vanuit jouw perceptie bekeken hoe de tijd aanvoelt. Het is jouw visie op tijd die bepaald hoe je leeft en wat je met je leven doet. Is tijd belangrijk voor je? Betekent tijd niets meer voor je? Of iets er tussen in?

In de natuur merk je dat de tijd voorbij gaat aan het opgaan en neergaan van de zon en de maan. Het wordt licht en dan weer donker. Een gegeven waar je aan gewend bent. Het wordt lente, zomer, herfst en winter. De cyclus van het leven is inherent aan onze groei van baby naar ouder en wijzer mens. Bewust met je tijd om gaan kan je leven meerwaarde geven. Bedenk aan wie je jouw tijd geeft: aan je baas, je kind of je dure auto. Waar leef je voor? Bewust met je tijd om gaan geeft verdieping in je relaties: heb je de tijd om echt te luisteren naar die ander? Heb je de rust om echt stil te worden en te luisteren naar jezelf?

IMG_5297
Fotografie: Natascha Deijmann

Tijd is tijd. Het is maar net hoe jij met je levenstijd omgaat.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

  • Deze schilderijen komen uit de serie ‘Solo…Creation in patterns’. Neem eens een kijkje op http://www.kunstinzicht.nl om meer te zien van de kunst die ik maak!

BARA foto-collage 2…schepping in beeld

20180220_175340
Fotografie: Natascha Deijmann

Sinds een paar weken woon ik ( weer) aan de Waddenzee…een gebied wat sinds 2009 behoort aan het Unesco Werelderfgoed.

Iedere dag zoek ik de stilte op om stille tijd te houden tijdens een wandeling langs zee. Stil worden is niet gemakkelijk in deze hectische wereld maar vraagt om een actieve keuze. Voor mij betekend stille tijd niet alleen dat ik mijn tijd besteed aan de persoonlijke relatie die ik heb met de Here God maar ook dat ik Zijn liefde voel door Zijn schepping…

Genesis 1:1

‘In het begin schiep God de hemel en de aarde.’

Het woord BARA betekend in het Hebreeuws Schepping. Het woord komt 7 x voor in Genesis 1. Ik zal regelmatig foto’s van het Waddengebied plaatsen op deze blog onder de titel BARA.

Wil je meer weten over de vertaling van het woord ‘bara’ dan heb ik hier een link geplaatst:

20180220_175950
Fotografie: Natascha Deijmann
20180220_180309
Fotografie: Natascha Deijmann

Deze foto’s zijn vrij van copyright en mogen door iedereen gebruikt worden…print ze uit, deel ze, maak er iets creatiefs van…!

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

De dag van morgen…over de waarde van stille tijd voor christenen

De dag van morgen…over de waarde van stille tijd voor christenen

Afgelopen week lag er ijs op het Wad. De nacht was koud geweest en in de vroege ochtend ging ik naar de zee om daar stille tijd te houden.Die tijd is meestal niet stil want vaak zing ik hardop of ga ik in gesprek met de Here God. En ondertussen kijk ik, voel ik, ruik ik en luister ik naar die wonderlijke schepping die Hij ons gegeven heeft…

Ik ben geen Farizeeër, zo iemand die denkt dat ze de wijsheid in pacht heeft en je met de Bijbel om de oren slaat. Of iemand die de anderen wil leren wat ze moeten doen om in de hemel te komen…Nee, ik kan alleen maar schrijven over mijn eigen leerproces en de dingen waar ik over nadenk in mijn leven als christen. Zo denk ik vaak aan de toekomst en sta ik soms te weinig stil bij vandaag. Op deze manier stille tijd houden helpt me daarbij…

Openbaring 1: 8

‘Ik ben de alfa en de omega’, zegt God, de Heer, ‘Ik ben het die is, die was en die komt, de Almachtige’

Openbaring 22: 13

‘Ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde’

De dag van morgen…over de waarde van stille tijd voor christenen

Ik haal veel troost uit deze woorden van de Here God: dat Hij het begin en het einde is.

Dat confronteert me iedere keer weer met mijn eigen kleinheid als Zijn kind. Want ik ben maar een mens, gebroken, dat iedere dag weer haar best probeert te doen. En als ik Zijn kind ben…en Hij is de eerste en de laatste….dan hoef ik niet bang te zijn.

Een paar jaar geleden kwam ik deze video tegen die me ontroerde…vanuit het hart gezongen…

Dit is de tekst:

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha