Stil worden…meer dan alleen rust nemen

20180831_175359
Fotografie: Natascha Deijmann

Heb jij ook wel eens het gevoel dat jij je teveel aanpast aan de sociale omgeving om je heen? Thuis en op je werk…zodra je in aanraking komt met een ander mens gaat er een soort knop aan: doe, wees, ben…..aardig, sociaal, lief, vriendelijk, empathisch enz.  En dat gaat gepaard met een groot aantal scripts van gedrag. Regels die toegepast moeten worden van wat je wel en niet doet. Ongewenst gedrag ‘mag’ niet naar buiten komen en kwetsbaarheid is alleen voor jezelf.

David zegt in Psalm 131 het volgende….

‘ Heer, niet trots is mijn hart,

niet hoogmoedig mijn blik,

ik zoek niet wat te groot is

voor mij en te hoog gegrepen.

Nee, ik ben stil geworden,

ik heb mijn ziel tot rust gebracht.

Als een kind op de arm van zijn moeder

als een kind is mijn ziel in mij.

Israël, hoop op de Heer

van nu tot in eeuwigheid.’

20180220_175908
Fotografie: Natascha Deijmann

David zingt dit misschien uit verlangen naar rust. Rust om te mogen zijn wie hij is zonder dat hij daarvoor allerlei gewenst gedrag moet laten zien. Het stil mogen zijn is een besluit geworden waarbij hij ook besluit dat hij goed moet zorgen voor zijn ziel.

Ik denk dat mijn ziel datgene in mij is wat maakt dat ik Natascha ben….de enige Natascha zoals alleen ik er ben. Dat unieke stukje wat de Here God in mij gelegd heeft met alle eigenschappen die hij nodig vond voor mij. Gaven en talenten, karakter en mijn manier van waarnemen…het vormt het kader voor mijn ziel. Met mijn ziel maak ik ook verbinding met de Here God. Ik ontmoet Hem met hart en ziel. Ik verlang naar Hem met hart en ziel. Ik denk dat ik, net als David, beter voor mijn ziel moet gaan zorgen.

Petrus schrijft in zijn eerste brief:

‘ Eerst dwaalde u als schapen, nu bent u teruggekeerd naar hem die de herder is, naar Hem die uw ziel behoedt.’

Ik mag er dan ook vanuit gaan dat de Here God ook zorg heeft voor mijn ziel. Aan mij is het dan om stil te worden…minder praten, minder kletsen, minder ‘leuk meedoen’, minder bang zijn om wat anderen van mij denken als ik niet dit/ dat doe…

Stil worden om Gods stem te kunnen verstaan in alle lawaai van deze chaotische wereld.

David zegt ook dat hij niet wil zoeken wat te groot is en te hoog gegrepen is voor hem.

Dat is best moeilijk als je meer naar buiten gericht leeft dan naar binnen. Maar op het moment dat ik stil wordt en mijn eigen ziel onderzoek, dan is het misschien mogelijk om te ontdekken wat voor mij ‘niet te groot’ is. Omdat ik niet langer streeft naar wat ‘te hoog gegrepen is’, zal ik veel dichter bij mezelf kunnen blijven….

Als kunstenaar kan ik niet anders dan dicht bij mezelf blijven aangezien ik mijn leven verwoord in beeldtaal. In dit schilderij maakte ik een vrouw zonder mond. Het verlangen om stiller te mogen zijn…Nu heb ik ontdekt dat ik van niemand permissie nodig heb. Het begint tot mij door te dringen dat ik zelf dit besluit moet maken, onafhankelijk van de mensen om me heen. Ik mag stil worden omdat ik dat wil.

‘ Nee, ik ben stil geworden’, zegt David ‘ Ik heb mijn ziel tot rust gebracht’.

20180621_075608
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

3 manieren om stil te worden voor God…

20180122_131558
Fotografie: Natascha Deijmann

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

20180121_164554
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

IMG_4812
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Wees even stil…over christen-zijn in een luidruchtige wereld

20180206_163110
Fotografie: Natascha Deijmann

Het valt me op dat zo weinig mensen zich gemakkelijk voelen bij stilte. De stilte moet opgevuld worden met geklets, muziek, de TV of met activiteiten. Maar even samen of alleen in de stilte zijn…dat lijkt de meeste nogal moeilijk af te gaan.

Als ik samen ben met een ander dan heb ik juist moeite om niet even stil te zijn…vanuit mijn slechthorendheid is mijn behoefte anders: ik hou van de stilte.

  • stilte om te kunnen nadenken over wat is gezegd
  • stilte om even om me heen te kunnen kijken tijdens een wandeling
  • stilte om te genieten van het ‘bij elkaar zijn’

Ik merk dat de meeste mensen een beetje bang lijken voor stilte…een ongemakkelijk gevoel krijgen.

En stil zijn met de Here God…stil worden voor Hem?

Dat vindt ik best moeilijk omdat het soms zo druk kan zijn in mijn hoofd door de zogenaamde ‘information overload’ of alle informatie die voortdurend op me afgevuurd wordt.

20180206_163031
Fotografie: Natascha Deijmann

Job 33: 31

‘Let goed op Job, luister aandachtig, wees stil en laat mij spreken.’

Job 33: 33

‘Als je niets te zeggen heb, luister dan, wees stil, – laat mij jou de wijsheid leren.’

Job 37: 14

‘Laat dit tot je doordringen, Job, sta even stil en heb oog voor Gods wonderen.’

20180206_163045
Fotografie: Natascha Deijmann

Hoe kan ik Gods stem verstaan als ik de stilte vermijd?

Hoe kan ik met Hem, in gebed, spreken als ik niet stil kan worden?

Hoe kan ik Zijn woord lezen en leren als er in mijn omgeving alleen maar lawaai en afleiding is?

Het is toch niet de bedoeling dat de Here God ook tegen mij alsmaar moet zeggen: Sta nu eens stil! Wees nu eens stil! Kijk nu eens om je heen en heb oog voor Mijn wonderen…

Mijn slechthorendheid helpt me hierbij; de natuurlijke aanleg om stil te zijn en stil te staan bij de dingen die ik om me heen zie maakt wel dat ik waarschijnlijk langzamer ben dan anderen.

En misschien is dat dan ook de bedoeling…steeds langzamer gaan totdat het niet meer zo ongemakkelijk voelt om stil te gaan staan en stil te worden.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha