Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

20180830_184346
Fotografie: Natascha Deijmann

In mijn leven heb ik heel vaak moeten schuilen bij de Here God. De wereld om me heen voelde zwaar en bedreigend. Tegenslag na tegenslag maakte me aan het twijfelen; waren de dingen die ik deed nog wel de dingen die de Here God van mij vroeg?

Liep ik nog op de goede weg of was ik maar wat aan het aanmodderen?

Hoe vaak vertellen we onszelf niet dat de dingen die we doen gezegend worden door God? We zijn immers toch goed bezig…in ons gezin, in de kerk, in onze studie, op ons werk? Maar waarom voelen we ons dan niet gelukkig? Waarom zit alles telkens tegen?

Nahum 1: 7

‘ De Heer is goed

een vesting in tijden van nood

Hij kent wie bij Hem schuilen.’

20180830_183931
Fotografie: Natascha Deijmann

Als er dingen gebeuren in mijn leven waardoor ik ga twijfelen aan mezelf, dan ga ik schuilen bij mijn Vader. Want mijn grootste verlangen is om Hem te dienen en het evangelie te delen met anderen. Twijfelen aan mezelf betekent dat ik, op een bezorgde manier, twijfel aan mijn roeping.

Ben ik wel goed genoeg om Hem te dienen?

Ik ga schuilen bij mijn Vader zodat ik Zijn stem weer kan horen. Want dan weet ik weer wie ik ben en waarvoor ik leef.

David schuilde vaak voor zijn tegenstanders en heeft daar veel liederen over geschreven. Hij voelde dat het schuilen niet alleen een manier was om zich te verstoppen voor die grote, enge wereld maar juist een manier om contact met de Here God te zoeken.

In de stilte van de schuilplek vond David zijn Heer.

2 Samuel 22: 31

‘ Gods weg is volmaakt,

het woord van de Heer is zuiver

een schild is Hij

voor allen die bij Hem schuilen.’

Psalm 119: 114

‘ Bij U schuil ik, U bent mijn schild

in Uw woorden stel ik mijn hoop.’

Psalm 18: 3

‘ Heer, mijn rots, mijn vesting, mijn bevrijder,

God, mijn steenrots, bij U kan ik schuilen

mijn schild, kracht die mij redt, mijn burcht.’

Maar hoe moet ik schuilen bij de Here God? Hoe gaat dat lukken als ik toch ook moet zorgen, moet werken…al die eisen van het dagelijkse leven die aan mij trekken.

Ik kan toch niet, letterlijk, ergens gaan zitten schuilen totdat ik me weer goed voel?

Ik heb geleerd dat ik op een aantal manier toch kan schuilen bij mijn Vader:

  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode zoveel mogelijk stilte te creëren in mijn dagelijkse leven door bijvoorbeeld geen muziek aan te doen in de auto en niet te bellen. Gewoon stil zijn terwijl je onderweg bent. Maar ook als ik thuis ben doe ik niet gelijk de computer of tv aan…ik ga rustig mijn gang in de stilte en schuil, in mijn hoofd, bij de Here God. Bij Hem vind ik de rust die ik nodig heb.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode vroeg naar bed te gaan of heel vroeg op te staan zodat ik, alleen en in stilte, ga Bijbellezen. Ik probeer te overdenken wat de Bijbel mij laat zien…ik schuil bij de Here God door contact met Hem te zoeken door Zijn Woord te bestuderen.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode de dag te starten en eindigen met het zingen voor Hem. Ik prijs Hem, ik laat zien hoeveel ik van Hem hou en voel dat ik in contact ben met mijn Verlosser. Mijn emoties laat ik toe; ik mag huilen, ik mag me gefrustreerd voelen, ik mag me somber voelen….ik zing het allemaal naar Hem toe.
20180830_184006
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

3 manieren om stil te worden voor God…

20180122_131558
Fotografie: Natascha Deijmann

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

20180121_164554
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

IMG_4812
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Hoe ga jij om met je levenstijd?

IMG_5300

Fotografie: Natascha Deijmann

Tijd

Is het niet zo dat we denken dat we alle tijd hebben? Dat we denken nog genoeg tijd te hebben? Dat we tegen elkaar zeggen dat er nog voldoende tijd is?

Is het niet zo dat we er soms achter komen dat we te laat zijn? Dat de tijd voorbij is? En dat we tegen elkaar moeten zeggen: was er maar meer tijd geweest?

Als kind gaat de tijd zo langzaam…wachtend in de klas totdat je weer mag gaan spelen, naar buiten mag gaan en je weer in je eigen wereld tot leven komt.

Als jongere gaat de tijd nog steeds zo langzaam! Het duurt zo lang voordat je 18 jaar bent en jij je eigen beslissingen mag nemen. Lekker doen wat je zelf wilt.

Als volwassenen gaat de tijd steeds sneller…het leven sjeest voorbij. Waar blijven de dagen? Je hebt geen tijd meer voor jezelf, er is geen me-time. Er is geen kwaliteit-tijd. Er is te weinig tijd om alles goed te kunnen doen en dat wil je nu juist zo graag. De tijd vliegt voorbij en soms weet je niet eens meer wat voor dag het is.

Als oudere gaat de tijd weer langzamer. Je voelt soms de minuten wegtikken op de klok. Tik tak, tik tak. Je gaat je tijd nemen en hoeft niet meer te haasten. Je gaat genieten van je tijd en alle boeken lezen die je had willen lezen…je hebt er nu de tijd voor. En soms zit je te wachten tot het tijd is. Tot je tijd komt. Tot Vadertje Tijd er een einde aan gaat breien.

IMG_5302

Fotografie: Natascha Deijmann

Tijd is tijd. Het is eeuwigdurend in ons hoofd en toch hebben we er soms veel te weinig van en soms veel te veel. Tijd kan ons blij maken ( Joepi, het is bijna zover!) en soms intens verdrietig ( waarom komt er niemand bij me langs en hebben ze het allemaal te druk) en soms gewoon ziek omdat je teveel doet in te weinig tijd. Het is vanuit jouw perceptie bekeken hoe de tijd aanvoelt. Het is jouw visie op tijd die bepaald hoe je leeft en wat je met je leven doet. Is tijd belangrijk voor je? Betekent tijd niets meer voor je? Of iets er tussen in?

In de natuur merk je dat de tijd voorbij gaat aan het opgaan en neergaan van de zon en de maan. Het wordt licht en dan weer donker. Een gegeven waar je aan gewend bent. Het wordt lente, zomer, herfst en winter. De cyclus van het leven is inherent aan onze groei van baby naar ouder en wijzer mens. Bewust met je tijd om gaan kan je leven meerwaarde geven. Bedenk aan wie je jouw tijd geeft: aan je baas, je kind of je dure auto. Waar leef je voor? Bewust met je tijd om gaan geeft verdieping in je relaties: heb je de tijd om echt te luisteren naar die ander? Heb je de rust om echt stil te worden en te luisteren naar jezelf?

IMG_5297

Fotografie: Natascha Deijmann

Tijd is tijd. Het is maar net hoe jij met je levenstijd omgaat.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

 

  • Deze schilderijen komen uit de serie ‘Solo…Creation in patterns’ en zijn te koop voor 30 euro per stuk. Neem eens een kijkje op http://www.kunstinzicht.nl om meer te zien van de kunst die ik maak!

 

 

 

 

Wees even stil…over christen-zijn in een luidruchtige wereld

20180206_163110
Fotografie: Natascha Deijmann

Het valt me op dat zo weinig mensen zich gemakkelijk voelen bij stilte. De stilte moet opgevuld worden met geklets, muziek, de TV of met activiteiten. Maar even samen of alleen in de stilte zijn…dat lijkt de meeste nogal moeilijk af te gaan.

Als ik samen ben met een ander dan heb ik juist moeite om niet even stil te zijn…vanuit mijn slechthorendheid is mijn behoefte anders: ik hou van de stilte.

  • stilte om te kunnen nadenken over wat is gezegd
  • stilte om even om me heen te kunnen kijken tijdens een wandeling
  • stilte om te genieten van het ‘bij elkaar zijn’

Ik merk dat de meeste mensen een beetje bang lijken voor stilte…een ongemakkelijk gevoel krijgen.

En stil zijn met de Here God…stil worden voor Hem?

Dat vindt ik best moeilijk omdat het soms zo druk kan zijn in mijn hoofd door de zogenaamde ‘information overload’ of alle informatie die voortdurend op me afgevuurd wordt.

20180206_163031
Fotografie: Natascha Deijmann

Job 33: 31

‘Let goed op Job, luister aandachtig, wees stil en laat mij spreken.’

Job 33: 33

‘Als je niets te zeggen heb, luister dan, wees stil, – laat mij jou de wijsheid leren.’

Job 37: 14

‘Laat dit tot je doordringen, Job, sta even stil en heb oog voor Gods wonderen.’

20180206_163045
Fotografie: Natascha Deijmann

Hoe kan ik Gods stem verstaan als ik de stilte vermijd?

Hoe kan ik met Hem, in gebed, spreken als ik niet stil kan worden?

Hoe kan ik Zijn woord lezen en leren als er in mijn omgeving alleen maar lawaai en afleiding is?

Het is toch niet de bedoeling dat de Here God ook tegen mij alsmaar moet zeggen: Sta nu eens stil! Wees nu eens stil! Kijk nu eens om je heen en heb oog voor Mijn wonderen…

Mijn slechthorendheid helpt me hierbij; de natuurlijke aanleg om stil te zijn en stil te staan bij de dingen die ik om me heen zie maakt wel dat ik waarschijnlijk langzamer ben dan anderen.

En misschien is dat dan ook de bedoeling…steeds langzamer gaan totdat het niet meer zo ongemakkelijk voelt om stil te gaan staan en stil te worden.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha