Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

In mijn leven heb ik heel vaak moeten schuilen bij de Here God. De wereld om me heen voelde zwaar en bedreigend. Tegenslag na tegenslag maakte me aan het twijfelen; waren de dingen die ik deed nog wel de dingen die de Here God van mij vroeg?

Liep ik nog op de goede weg of was ik maar wat aan het aanmodderen?

Hoe vaak vertellen we onszelf niet dat de dingen die we doen gezegend worden door God? We zijn immers toch goed bezig…in ons gezin, in de kerk, in onze studie, op ons werk? Maar waarom voelen we ons dan niet gelukkig? Waarom zit alles telkens tegen?

Nahum 1: 7

‘ De Heer is goed

een vesting in tijden van nood

Hij kent wie bij Hem schuilen.’

Als er dingen gebeuren in mijn leven waardoor ik ga twijfelen aan mezelf, dan ga ik schuilen bij mijn Vader. Want mijn grootste verlangen is om Hem te dienen en het evangelie te delen met anderen. Twijfelen aan mezelf betekent dat ik, op een bezorgde manier, twijfel aan mijn roeping.

Ben ik wel goed genoeg om Hem te dienen?

Ik ga schuilen bij mijn Vader zodat ik Zijn stem weer kan horen. Want dan weet ik weer wie ik ben en waarvoor ik leef.

Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

David schuilde vaak voor zijn tegenstanders en heeft daar veel liederen over geschreven. Hij voelde dat het schuilen niet alleen een manier was om zich te verstoppen voor die grote, enge wereld maar juist een manier om contact met de Here God te zoeken.

In de stilte van de schuilplek vond David zijn Heer.

2 Samuel 22: 31

‘ Gods weg is volmaakt,

het woord van de Heer is zuiver

een schild is Hij

voor allen die bij Hem schuilen.’

Psalm 119: 114

‘ Bij U schuil ik, U bent mijn schild

in Uw woorden stel ik mijn hoop.’

Psalm 18: 3

‘ Heer, mijn rots, mijn vesting, mijn bevrijder,

God, mijn steenrots, bij U kan ik schuilen

mijn schild, kracht die mij redt, mijn burcht.’

Maar hoe moet ik schuilen bij de Here God? Hoe gaat dat lukken als ik toch ook moet zorgen, moet werken…al die eisen van het dagelijkse leven die aan mij trekken.

Ik kan toch niet, letterlijk, ergens gaan zitten schuilen totdat ik me weer goed voel?

Ik heb geleerd dat ik op een aantal manier toch kan schuilen bij mijn Vader:

  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode zoveel mogelijk stilte te creëren in mijn dagelijkse leven door bijvoorbeeld geen muziek aan te doen in de auto en niet te bellen. Gewoon stil zijn terwijl je onderweg bent. Maar ook als ik thuis ben doe ik niet gelijk de computer of tv aan…ik ga rustig mijn gang in de stilte en schuil, in mijn hoofd, bij de Here God. Bij Hem vind ik de rust die ik nodig heb.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode vroeg naar bed te gaan of heel vroeg op te staan zodat ik, alleen en in stilte, ga Bijbellezen. Ik probeer te overdenken wat de Bijbel mij laat zien…ik schuil bij de Here God door contact met Hem te zoeken door Zijn Woord te bestuderen.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode de dag te starten en eindigen met het zingen voor Hem. Ik prijs Hem, ik laat zien hoeveel ik van Hem hou en voel dat ik in contact ben met mijn Verlosser. Mijn emoties laat ik toe; ik mag huilen, ik mag me gefrustreerd voelen, ik mag me somber voelen….ik zing het allemaal naar Hem toe.
Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

3 manieren om stil te worden voor God…

3 manieren om stil te worden voor God…

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

3 manieren om stil te worden voor God…

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

3 manieren om stil te worden voor God…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hoe ga jij om met je levenstijd?

IMG_5300
Hoe ga jij om met je levenstijd?

Tijd

Is het niet zo dat we denken dat we alle tijd hebben? Dat we denken nog genoeg tijd te hebben? Dat we tegen elkaar zeggen dat er nog voldoende tijd is?

Is het niet zo dat we er soms achter komen dat we te laat zijn? Dat de tijd voorbij is? En dat we tegen elkaar moeten zeggen: was er maar meer tijd geweest?

Als kind gaat de tijd zo langzaam…wachtend in de klas totdat je weer mag gaan spelen, naar buiten mag gaan en je weer in je eigen wereld tot leven komt.

Als jongere gaat de tijd nog steeds zo langzaam! Het duurt zo lang voordat je 18 jaar bent en jij je eigen beslissingen mag nemen. Lekker doen wat je zelf wilt.

Als volwassenen gaat de tijd steeds sneller…het leven sjeest voorbij. Waar blijven de dagen? Je hebt geen tijd meer voor jezelf, er is geen me-time. Er is geen kwaliteit-tijd. Er is te weinig tijd om alles goed te kunnen doen en dat wil je nu juist zo graag. De tijd vliegt voorbij en soms weet je niet eens meer wat voor dag het is.

Als oudere gaat de tijd weer langzamer. Je voelt soms de minuten wegtikken op de klok. Tik tak, tik tak. Je gaat je tijd nemen en hoeft niet meer te haasten. Je gaat genieten van je tijd en alle boeken lezen die je had willen lezen…je hebt er nu de tijd voor. En soms zit je te wachten tot het tijd is. Tot je tijd komt. Tot Vadertje Tijd er een einde aan gaat breien.

IMG_5302
Hoe ga jij om met je levenstijd?

Tijd is tijd. Het is eeuwigdurend in ons hoofd en toch hebben we er soms veel te weinig van en soms veel te veel. Tijd kan ons blij maken ( Joepi, het is bijna zover!) en soms intens verdrietig ( waarom komt er niemand bij me langs en hebben ze het allemaal te druk) en soms gewoon ziek omdat je teveel doet in te weinig tijd. Het is vanuit jouw perceptie bekeken hoe de tijd aanvoelt. Het is jouw visie op tijd die bepaald hoe je leeft en wat je met je leven doet. Is tijd belangrijk voor je? Betekent tijd niets meer voor je? Of iets er tussen in?

In de natuur merk je dat de tijd voorbij gaat aan het opgaan en neergaan van de zon en de maan. Het wordt licht en dan weer donker. Een gegeven waar je aan gewend bent. Het wordt lente, zomer, herfst en winter. De cyclus van het leven is inherent aan onze groei van baby naar ouder en wijzer mens. Bewust met je tijd om gaan kan je leven meerwaarde geven. Bedenk aan wie je jouw tijd geeft: aan je baas, je kind of je dure auto. Waar leef je voor? Bewust met je tijd om gaan geeft verdieping in je relaties: heb je de tijd om echt te luisteren naar die ander? Heb je de rust om echt stil te worden en te luisteren naar jezelf?

IMG_5297
Fotografie: Natascha Deijmann

Tijd is tijd. Het is maar net hoe jij met je levenstijd omgaat.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

  • Deze schilderijen komen uit de serie ‘Solo…Creation in patterns’. Neem eens een kijkje op http://www.kunstinzicht.nl om meer te zien van de kunst die ik maak!

BARA foto-collage 2…schepping in beeld

20180220_175340
Fotografie: Natascha Deijmann

Sinds een paar weken woon ik ( weer) aan de Waddenzee…een gebied wat sinds 2009 behoort aan het Unesco Werelderfgoed.

Iedere dag zoek ik de stilte op om stille tijd te houden tijdens een wandeling langs zee. Stil worden is niet gemakkelijk in deze hectische wereld maar vraagt om een actieve keuze. Voor mij betekend stille tijd niet alleen dat ik mijn tijd besteed aan de persoonlijke relatie die ik heb met de Here God maar ook dat ik Zijn liefde voel door Zijn schepping…

Genesis 1:1

‘In het begin schiep God de hemel en de aarde.’

Het woord BARA betekend in het Hebreeuws Schepping. Het woord komt 7 x voor in Genesis 1. Ik zal regelmatig foto’s van het Waddengebied plaatsen op deze blog onder de titel BARA.

Wil je meer weten over de vertaling van het woord ‘bara’ dan heb ik hier een link geplaatst:

20180220_175950
Fotografie: Natascha Deijmann
20180220_180309
Fotografie: Natascha Deijmann

Deze foto’s zijn vrij van copyright en mogen door iedereen gebruikt worden…print ze uit, deel ze, maak er iets creatiefs van…!

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Samen zingen/ Samen geloven/ Samen- zijn…God prijzen tijdens een rouwperiode

Samen zingen/ Samen geloven/ Samen- zijn…God prijzen tijdens een rouwperiode

Ik heb vaak een behoefte aan stilte en tijd om alleen te zijn maar dat betekent niet dat ik God prijs zonder anderen. Samen zingen geeft me een enorme kracht om door te kunnen gaan in dit leven en hoop te houden voor de toekomst…

Zingen met andere christenen van over de hele wereld ervaar ik als bijzonder omdat het zoveel hoop biedt: er zijn anderen, zoals ik, die ook hun leven aan de Here Jezus hebben gegeven. Meezingen met een stadion vol mensen die God prijzen….het raakt me iedere keer weer omdat ik heel veel tijd alleen doorbreng maar me, op die momenten, niet alleen voel.

Samen zingen/ Samen geloven = Samen- zijn

In mijn Engelstalige Bijbel staat in Psalm 98:4 ‘Shout for joy to the Lord…’ en dat kun je vertalen als ‘schreeuw voor vreugde naar de Heer’. Onze Nederlandse vertalingen zijn echter iets anders…wij schreeuwen niet. Wij juichen.

Samen zingen/ Samen geloven/ Samen- zijn…God prijzen tijdens een rouwperiode

Psalm 98: 4

‘Juich de Heer toe, heel de aarde,

Juich en jubel, zing het uit.’

Psalm 47: 7

‘Zing voor God, zing een lied, zing voor onze koning, zing hem een lied..’

Openbaring 19: 7

‘Laten we blij zijn en jubelen, laten we Hem de eer geven. Want de bruiloft van het Lam is gekomen en Zijn bruid staat klaar.’

Samen zingen/ Samen geloven/ Samen- zijn…God prijzen tijdens een rouwperiode

Jubelen voor God…in een kerkdienst gaat me dat niet makkelijk af.

Het woord jubelen betekent ook juichen ( + schreeuwen: zie https://nl.wiktionary.org/wiki/jubelen) en dat doe ik eigenlijk niet waar anderen bij zijn…vooral om de reden dat ik dan waarschijnlijk de enige ben. Want ook anderen juichen en jubelen niet voluit en vanuit hun hart. Ik wijt het aan onze nuchtere Nederlandse mentaliteit ‘doe maar gewoon, dan ben je al gek genoeg’ maar ik vindt het wel echt jammer dat we onszelf die vrijheid niet gunnen.

Dus zing ik maar mee met andere christenen die wel voluit juichen en jubelen en sta ik te springen en dansen in mijn huiskamer met de koptelefoon op….Want in mijn hart zit  een groot verlangen om Hem op deze manier te prijzen.

Ook in tijden van groot verdriet, gevoelens van onbegrip en boosheid en rouw mag ik de Here God prijzen met mijn hele hart…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha