Gedicht: Stiltestorm…


Stiltestorm

Het schijnt buiten stil te zijn

ze zeggen dat zelfs de vogels niet fluiten

maar in mij is er wel storm

geluiden worden steeds harder

suizende, piepende, bonkende geluiden

de storm is er altijd

jij weet niet wat ik hoor

het voelt zwaar en ook eenzaam

om niet te kunnen schuilen.

Het schijnt buiten stil te zijn

ze zeggen dat zelfs de vogels niet fluiten

stilte voor de storm

ik kan het niet horen

want in mij is er dag en nacht storm

een storm voor mij alleen.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunstenaars en de liefde voor de natuur…een bijzondere combinatie

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Sinds ik een paar maanden op het Groninger Hogeland woon, is mijn aandacht voor de natuur nog meer toegenomen….het komen en gaan van de grote groepen vogels, de bijzondere wolken die me verbazen, de harde wind tijdens het fietsen…mijn liefde voor het Waddengebied veroorzaakt intense gevoelens van verwondering maar ook zorg.

Hoewel we in Nederland allemaal wakker geschud zijn door de ‘container-ramp in het Waddengebied’ en de ‘klimaat-spijbelaars’, gaat het mij niet om eenmalige verontwaardiging en enthousiasme.

Zorgen voor de natuur om je heen is een dagelijkse manier van leven waarbij je bewust omgaat met datgene wat ons toevertrouwd is. 

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Kunstenaars kunnen zich individueel of in een groep inzetten om de aandacht van mensen op de natuur vestigen.

Landschapsschilder Willem den Ouden vertelt waarom hij alleen nog maar luchten wil schilderen…

Landschapsschilder Fred Ingram legt uit waarom hij, in Engeland ‘the Fens’, een soortgelijk gebied als het Hogeland in Groningen, schildert…

In Israël werken kunstenaars uit verschillende landen samen voor het behoud van de Dode Zee door het project Artist For Nature

In de natuur vinden we (nu nog) stilte en rust.

Daar is nu nog plek om tot jezelf te komen, stil te gaan staan, je mag voelen hoe dichtbij het bij jezelf staat. Het is niet voor niets dat we deze specifieke vorm van rust alleen kunnen ervaren omdat we vaak op dat moment beseffen: wat ben ik klein in deze grote schoonheid…

Ik mag al mijn zintuigen tot rust laten komen door de natuur om me heen…de warmte van het winterzonnetje, harde wind, ijverig vliegende vogels, de stilte van de kwelders in het prachtige Waddengebied…

In de natuur wordt je geconfronteerd met jezelf.

Je kracht en je uitdagingen. De onrust die je van binnen voelt, angst of verlangens naar een andere manier van leven…

Alles wat leeft in de natuur laat ons zien dat het leven doorgaat in zijn eigen vaste tempo en met zijn eigen vaste structuren en patronen. Straks gaan de vogeltjes weer nestjes bouwen en komen de nieuwe bladeren weer aan de bomen….daar kunnen we houvast uit halen.

De natuur neemt ons mee in de cyclus van het leven…lente, zomer, herfst en winter.

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hooggevoelig? 5 tips om met prikkels om te gaan…

20181130_155133

Fotografie: Natascha Deijmann

In het afgelopen jaar hebben meerdere mensen mij verteld dat ze hooggevoelig zijn en daar last van hebben. Ook in de media lees ik het steeds vaker dat mensen zichzelf hooggevoelig noemen en dat als probleem zien. Ik denk daar iets anders over namelijk:

Heb je last van je hooggevoeligheid of heb je last van de vele prikkels die dagelijks op je afkomen?

Is de hooggevoeligheid een ‘zwakte’ of  geeft jouw lichaam & geest juist een teken dat je andere (levens)keuzes kunt gaan maken?

Als ervaringsdeskundige op het gebied van overprikkeling en ‘sensory overload’ kan ik bevestigen dat er op dit moment in deze tijd niet aan te ontkomen is: er komt zoveel aan informatie op ons af dat het systeem, bij sommigen, op crashen staat. En dat betekent een burn-out.

Hooggevoelige mensen zijn juist hele goede waarnemers. Dat kun je als kracht zien en niet als probleem. Het wordt pas een probleem als je alle ‘waarschuwingen’ van je lichaam & geest negeert en er niets mee doet.

Kun je er echt zelf keuzes in maken?

Kun jij je leven onderzoeken en een ommezwaai maken in je denken en doen?

20181130_155140

Fotografie: Natascha Deijmann

Mensen die hooggevoelig zijn reageren anders op de prikkels in en om hen heen dan mensen met een gemiddelde of lage prikkelgevoeligheid. Deze laatste groep heeft vaak geen idee waar de hooggevoelige het over heeft…dat is ze niet kwalijk te nemen want hun waarneming is anders.

Het maakt ook niet uit wat de ander ervan vindt; het belangrijkste is dat jij bereidt bent om je dagelijkse leven te onderzoeken en daarin veranderingen aan te brengen zodat jij je weer beter gaat voelen.

Tip 1: Zoek de prikkels!

Er zijn prikkels waar je niet onderuit kan komen zoals het dagelijkse verkeer, geluiden van buren, vliegtuigen die over vliegen e.d. Maar er zijn ook een heleboel prikkels waar je wel zelf voor kiest en waar jij dus controle over hebt. Misschien kun je eens een lijstje gaan maken van wat er allemaal op je afkomt dagelijks. Het is belangrijk om je bewust te worden van de prikkels waar je zelf voor kiest en die je zintuigen overstimuleren.

Tip 2: Bang voor de stilte?

Veel mensen hebben moeite met stilte en hebben daarom continu een apparaat aan waar geluid uit komt of waarmee ze verbinding zoeken met anderen: muziek, televisie, tablet, smartphone….

Hoe voel jij je als je alleen bent en het is helemaal stil?

Het kan wijs zijn om te onderzoeken waarom je bepaalde gewoontes hebt en wat voor gevoelens en gedachten je daarmee probeert te vermijden.

20181130_155128

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 3: Wat voel je eigenlijk?

Mensen vertellen mij dat ze hooggevoelig zijn en dan vraag ik me af:

Oké…maar wat voel je dan?

  • heb je ergens pijn?
  • voelt je hoofd druk?
  • slaap je slecht?
  • heb je soms ( of vaak) het gevoel dat je gek aan het worden bent?
  • voel je irritatie naar anderen en/of naar je omgeving?
  • ben je constant moe?
  • heb je behoefte om jezelf te verdoven?

Misschien is het goed om eens echt op te schrijven wat je voelt. Maar ook hoe jij je voelt…wat zijn de gevolgen van die zintuiglijke overprikkeling voor jou in je dagelijkse functioneren.

Eerder schreef ik al dat er heel veel prikkels zijn waar je geen controle over hebt. Toch kan het geen kwaad om eens te onderzoeken wat jouw omgeving met je doet.

Ik heb zelf heel lang in een flat in de Randstad gewoond waar de vliegtuigen ieder kwartier over mijn hoofd heen vlogen doordat ik zo dicht bij Schiphol woonde. Ook moest ik dagelijks met de trein van en naar mijn werk waarbij het zo druk was dat ik iedere dag moest staan tussen alle mensen. Tijdens mijn werkdagen kwam ik in aanraking met veel mensen die allemaal iets van me wilden en wat ik niet altijd kon bieden.

Uiteindelijk heb ik, na meerdere burn-outs, andere levenskeuzes gemaakt qua werk en wonen. Dit veranderproces heeft ongeveer 3 jaar geduurd. Ik woon en werk nu midden in de natuur in een heel klein huisje ( heb eindelijk een tuin!) en heb een minimalistische leefstijl omdat dit mij goed doet.

20181130_155152

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 4: Puzzeltijd!

Neem iedere dag de tijd om te ontprikkelen. Ik noem dat zelf ‘puzzeltijd’ omdat ik vaak, na contact met andere mensen, tijd nodig heb om alle prikkels te verwerken. Wat is er gezegd, welke energie (=spanningen)  heb ik overgenomen van de ander en wat voel ik nu zelf aan spanning?

Tijdens het ontprikkelen hoef je niet perse in de stilte een beetje te zitten wachten op een wonder…dat kan ook op een creatieve manier door bijvoorbeeld muziek te gaan maken of luisteren waar jij ontspannen van wordt, door te tekenen, schilderen, dagboek schrijven, haken, bakken, tuinieren etc. Het is belangrijk dat je alleen bent en niet in contact met anderen dus eventjes op jezelf en de telefoon op stil zetten.

Bij ontprikkelen gaat het erom dat je een tijdje bij jezelf stilstaat. Puzzeltijd nemen betekend dat jij het filter in je hoofd de gelegenheid geeft om alle overtollige informatie weg te filteren en dat wat wel belangrijk is  goed op te slaan.

Tip 5: Leven vanuit dankbaarheid

Vroeger had Oprah het al over haar ‘dankbaarheids-dagboek’. Dat zei me toendertijd ook niet zoveel. Ik zag de link niet met mijn eigen leven en vond dat ik niet zoveel had om dankbaar voor te zijn. Tegenwoordig snap ik het wel…er wordt ons immers iedere dag weer een nieuwe kans gegeven om er te zijn. Te leven. Te mogen genieten van wat de schepping ons geeft aan zuurstof, voeding, water. Alles wat we nodig hebben, is er. En daarnaast de prachtige dingen in de natuur om ons heen…als je de tijd neemt om te kijken, voelen, luisteren, horen.

Ik kwam een video tegen waarin Louie Schwartzberg, een fotograaf, laat zien waarom we mogen leven uit dankbaarheid.

Als je gaat leven vanuit dankbaarheid, dan zul je al snel merken dat je ook gaat leven vanuit acceptatie. Het kunnen accepteren van je eigen beperkingen (en die van anderen) maakt dat je al minder eisen aan jezelf gaat stellen.

Zonder al die eisen komt er eindelijk ruimte voor een andere kijk op het leven: wat mag ik bijdragen? Hoe mag ik er zijn? Verbinding zoeken met de natuur, het accepteren van wie je bent en compassie voelen voor jezelf maakt uiteindelijk dat je ook meer compassie hebt voor de mensen om je heen.

20181130_155240

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

In mijn leven heb ik heel vaak moeten schuilen bij de Here God. De wereld om me heen voelde zwaar en bedreigend. Tegenslag na tegenslag maakte me aan het twijfelen; waren de dingen die ik deed nog wel de dingen die de Here God van mij vroeg?

Liep ik nog op de goede weg of was ik maar wat aan het aanmodderen?

Hoe vaak vertellen we onszelf niet dat de dingen die we doen gezegend worden door God? We zijn immers toch goed bezig…in ons gezin, in de kerk, in onze studie, op ons werk? Maar waarom voelen we ons dan niet gelukkig? Waarom zit alles telkens tegen?

Nahum 1: 7

‘ De Heer is goed

een vesting in tijden van nood

Hij kent wie bij Hem schuilen.’

Als er dingen gebeuren in mijn leven waardoor ik ga twijfelen aan mezelf, dan ga ik schuilen bij mijn Vader. Want mijn grootste verlangen is om Hem te dienen en het evangelie te delen met anderen. Twijfelen aan mezelf betekent dat ik, op een bezorgde manier, twijfel aan mijn roeping.

Ben ik wel goed genoeg om Hem te dienen?

Ik ga schuilen bij mijn Vader zodat ik Zijn stem weer kan horen. Want dan weet ik weer wie ik ben en waarvoor ik leef.

Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

David schuilde vaak voor zijn tegenstanders en heeft daar veel liederen over geschreven. Hij voelde dat het schuilen niet alleen een manier was om zich te verstoppen voor die grote, enge wereld maar juist een manier om contact met de Here God te zoeken.

In de stilte van de schuilplek vond David zijn Heer.

2 Samuel 22: 31

‘ Gods weg is volmaakt,

het woord van de Heer is zuiver

een schild is Hij

voor allen die bij Hem schuilen.’

Psalm 119: 114

‘ Bij U schuil ik, U bent mijn schild

in Uw woorden stel ik mijn hoop.’

Psalm 18: 3

‘ Heer, mijn rots, mijn vesting, mijn bevrijder,

God, mijn steenrots, bij U kan ik schuilen

mijn schild, kracht die mij redt, mijn burcht.’

Maar hoe moet ik schuilen bij de Here God? Hoe gaat dat lukken als ik toch ook moet zorgen, moet werken…al die eisen van het dagelijkse leven die aan mij trekken.

Ik kan toch niet, letterlijk, ergens gaan zitten schuilen totdat ik me weer goed voel?

Ik heb geleerd dat ik op een aantal manier toch kan schuilen bij mijn Vader:

  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode zoveel mogelijk stilte te creëren in mijn dagelijkse leven door bijvoorbeeld geen muziek aan te doen in de auto en niet te bellen. Gewoon stil zijn terwijl je onderweg bent. Maar ook als ik thuis ben doe ik niet gelijk de computer of tv aan…ik ga rustig mijn gang in de stilte en schuil, in mijn hoofd, bij de Here God. Bij Hem vind ik de rust die ik nodig heb.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode vroeg naar bed te gaan of heel vroeg op te staan zodat ik, alleen en in stilte, ga Bijbellezen. Ik probeer te overdenken wat de Bijbel mij laat zien…ik schuil bij de Here God door contact met Hem te zoeken door Zijn Woord te bestuderen.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode de dag te starten en eindigen met het zingen voor Hem. Ik prijs Hem, ik laat zien hoeveel ik van Hem hou en voel dat ik in contact ben met mijn Verlosser. Mijn emoties laat ik toe; ik mag huilen, ik mag me gefrustreerd voelen, ik mag me somber voelen….ik zing het allemaal naar Hem toe.
Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

3 manieren om stil te worden voor God…

3 manieren om stil te worden voor God…

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

3 manieren om stil te worden voor God…

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

3 manieren om stil te worden voor God…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha