The Cross Project…een creatieve manier om God te zoeken

IMG_5450
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Soms is het fijner om een gebed op te schrijven…een brief aan God waarin je Hem verteld wat je dwars zit, waar je vragen over hebt, waar je naar zoekt, wat je pijn doet of wat je niet begrijpt. Een liefdesbrief vanuit je hart.

In dit kunstproject schrijf ik deze brieven en verwerk ze in het schilderij. Het kruis staat voor dankbaar zijn maar ook voor open willen staan om te leren.

De kleuren staan voor de emoties en gedachten die door me heen gaan…ik heb ze beschreven in mijn brief maar laat ze ook zien in de beeldtaal van het schilderij.

Laag over laag verschijnen en verdwijnen de kleuren van mijn hart en hoofd.

Boos, bang, blij, bedroeft…God kent ons hart en het maakt dus niets uit wat ik schrijf in mijn brief. Ik ben helemaal mezelf als ik de brief schrijf en daarna langzaam verscheur en op het canvasdoek plak.

Het is een gesprek tussen Hem en mij.

En soms zijn er tranen…over dat wat voorbij is gegaan. Over dat wat verloren is en wat niet meer terug gevonden kan worden. Over bang zijn voor de dag van morgen maar ook tranen van verbonden zijn met Hem en je niet meer alleen voelen….ik hoef me geen zorgen meer te maken.

The Cross Project Natascha Deijmann
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Van oud naar nieuw…betekenis geven aan het leven door het maken van kunst

20180814_123633
Fotografie: Natascha Deijmann

Deze week ben ik aan de gang geweest met het overschilderen van oude schilderijen. Ze zijn niet echt ‘oud’ maar komen uit mijn beginperiode van 3 jaar geleden. In deze periode waren er ook weer tranen…ondanks alle goede intenties gaf mijn ex-partner aan niet verder te willen met onze pogingen om het huwelijk te herstellen en dat gaf ( weer) allerlei gevoelens. Inmiddels heb ik geleerd dit om te verwerken door het schilderen van mijn emoties maar daarnaast helpt het me ook bij het rationele verwerken van de situatie.

Het werken met kleuren in lagen betekend voor mij dat alle emoties een plek krijgen zonder dat ik daarover hoef te praten. De vele lagen vormen de geschiedenis van het schilderij en die geschiedenis is alleen bij mij bekend.

De vierkanten zijn symbolen voor de verschillende periodes van onbegrip en frustratie. Door mijn autisme ( m.n. het fragmentarische waarnemen) mis ik vaak veel sociale signalen en zijn andere mensen meestal een raadsel voor me; ik kan niet verder kijken dan het kleine vierkantje dat ik, op dat moment, zie of hoor. Dat maakt dat de informatie van de ander vaak niet goed aankomt bij mij….met alle communicatieproblemen die dan volgen.

De roze cirkels staan voor de vele puzzelstukjes die ik in mijn hoofd heb en die geen geheel vormen. Dit geeft veel drukte in mijn hoofd.

20180813_142432
Fotografie: Natascha Deijmann

Het symbool van de tranen is mijn persoonlijke symbool…ik heb heel veel jaren niet kunnen huilen en zat volledig op slot.

Op een gegeven moment kwamen de tranen en dat is ook lang deel geweest van mijn leven. Ik huil nu meestal als ik vastloop in de communicatie met de ander en tranen kunnen dus verschillende betekenissen hebben: bang, boos, blij of bedroeft.

Kleuren hebben een emotionele lading en geven de kijker een idee van de gevoelens die de kunstenaar gehad kan hebben. Maar de kleuren roepen ook iets op bij de kijker…in mijn schilderijen zijn de kleurlagen vaak verborgen en dus niet meer helemaal zichtbaar.

20180814_123658
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb dit schilderij “no more us” genoemd. Mijn ex-partner en ik zullen nog steeds elkaars beste vrienden zijn en daar ben ik dankbaar  voor. Er is een ander toekomstbeeld ontstaan waarin ik een ander levenspad zal gaan lopen dan ik gehoopt had. Het maken van dit schilderij heeft me in ieder geval geholpen om door deze eerste periode heen te komen…

Bedankt voor het lezen,

Groet, Natascha

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Beproeving is een lastig begrip want wat betekent het eigenlijk?

Dat ik nare dingen mee moet maken om ‘sterker’ te worden in mijn geloof? Dat het zinvol is om nare dingen mee te maken omdat ik anders niet groei in mijn geloofsleven? Is het nodig dat we, als mensen, beproefd moeten worden zodat we zeker weten dat we echt in God geloven?

Op het moment dat ik een groot verdriet heb, heel erg gekwetst ben, iemand verlies of zelf grote zorgen heb, dan is de Here God de eerste bij wie ik steun ga zoeken door zelf te bidden, om gebed te vragen aan anderen, te lezen in de Bijbel en te blijven vertrouwen dat God bij mij is. Maar tegelijkertijd zorgt de beproeving in mijn leven vaak voor de vraag: Waarom? Waarom moet ik dit meemaken?

Jacobus 1: 2-5

‘Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.

Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en Hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. ‘

De kunst in dit artikel komt van mijn schilderij ‘Tears of Job’ ( Tranen van Job) en is gebaseerd op Job 16:16 ‘ Mijn gezicht ziet rood van tranen, over mijn ogen daalt de diepste duisternis.’

Het verhaal van Job vind ik erg aangrijpend omdat hij zoveel leed meemaakt dat ik me afvraag: Hoe overleef je dit als mens?

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Tegelijkertijd maken mensen vandaag de dag ook nare dingen mee. Op grote schaal ( oorlog, vervolging, mensenhandel e.d.) en op kleinere schaal ( dood, ziekte, handicap, werkeloosheid, armoede, mishandeling, discriminatie e.d.) en een deel van die mensen komt samen in de kerk. Als ik op zondagochtend om me heen kijk naar de mensen in de kerkbanken, dan vraag ik me af hoeveel van mijn broeders en zusters het moeilijk hebben, bang zijn, boos zijn, in de war zijn, moe zijn, ziek zijn….en kijkt er ook iemand naar mij met dezelfde vraag?

Hoe open zijn we over onze beproevingen?

Helpen we elkaar om standvastig te blijven?

In Jacobus 1: 12 staat er: ‘Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die hem lief heeft. ‘

Zelf heb ik ook beproevingen moeten doorstaan waardoor er lange tijd een grote druk kwam te staan op mijn persoonlijke relatie met de Here God. Waar bent U, Heer? Ik leerde belangrijke lessen over mezelf, de wereld en wie nu eigenlijk mijn Vader is. Het moeten doorstaan van deze beproevingen was en is een dagelijks onderdeel van mijn discipelschapstraining. Ik mag er dan ook vanuit gaan dat ik nog lang niet klaar ben met leren leven.

Het is belangrijk om ook oog te hebben voor de mensen die steun nodig hebben in dit leerproces.

Er zijn mensen zonder sociaal netwerk en er zijn mensen die moeite hebben om zichzelf verstaanbaar te maken. Sommigen vinden het moeilijk om ‘de vuile was buiten te hangen’ en anderen vinden het weer moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen. Elkaar steunen tijdens beproevingen is niet alleen de taak van het pastoraat maar mag je ook zien als een soort zorgplicht van broeders en zusters binnen de gemeente. Ik zie dat niet als het geven van hulp maar als het bieden van troost.

1 Tessalonicenzen 5: 11

‘Dus troost elkaar en wees elkaar tot voorbeeld, zoals u trouwens al doet.’

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Mijn ziel zal rusten in Uw omhelzing…troost uit de Bijbel

20180814_083426
Mijn ziel zal rusten in Uw omhelzing…troost uit de Bijbel

Er zijn tijden in mijn leven dat ik omringt wordt met mensen die wanhopig zijn, verdrietig zijn, in de war zijn of het leven niet meer zien zitten. In deze periodes voel ik me vaak tekort schieten: Wat kan ik doen of zeggen om de ander bij te staan?

Ik kan luisteren, bemoedigen en aanmoedigen. Ik kan erover nadenken. Ik kan voor ze bidden….maar daarna houdt het op. Meer kan ik niet doen want deze mensen moeten het zelf doen.

Als deze mensen de Here Jezus niet kennen is het nog moeilijker…waar haalt een mens dan nog hoop uit?

Psalm 94: 19

‘Toen ik door zorgen werd overstelpt, was uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Psalm 143: 8

‘Laat mij in de morgen uw liefde horen, in u stel ik mijn vertrouwen, wijs mij de weg die ik gaan moet, mijn ziel verlangt naar u.’

20180815_140826
Mijn ziel zal rusten in Uw omhelzing…troost uit de Bijbel

David was een man naar Gods hart. In vele psalmen riep hij om hulp, om troost, om bescherming. Hij dankte de Here met heel zijn hart en ziel. Hij zong voor de Here en probeerde iedere keer weer het contact te zoeken met zijn God.

Vandaag kunnen wij veel leren van de psalmen van David: het maakt niet uit hoe moeilijk je het hebt want de Here God is bij je.

Niet iedereen zal zijn/ haar wanhoop laten zien aan anderen. Sommige mensen kampen met een stil verdriet, een verdriet dat er niet uit kan komen door tranen of door erover te vertellen. Zij zitten gevangen in de pijn. Welk mens kan hen helpen?

Psalm 22: 9

‘Wend je tot de Heer! Laat Hij je verlossen, laat Hij je bevrijden, Hij houdt toch van je?’

Als vriendin, dochter, zus of zuster in het geloof kan ik alleen maar wijzen op alle mensen in de Bijbel die onder dezelfde gevoelens gebukt gingen: je bent niet de enige mens die door zo’n moeilijke tijd gaat. Lees maar wat die mensen gedaan hebben om er weer bovenop te komen. En zoek dan de rust op die alleen de Here God kan geven….door met Hem te praten, door voor Hem te zingen en door je hart open te stellen voor Hem zodat Hij je kan troosten.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

In het woord wanhoop zit ook het woord hoop. Als ik me wanhopig voel, dan betekend dat meestal dat ik me ook machteloos voel om iets te kunnen veranderen aan de situatie waarin ik zit. Ik heb geen macht over de ander. Ik heb geen macht over factoren van buitenaf.

Ik kom erachter dat ik dus niet de ‘regisseur van mijn eigen leven’ ben.

Je hebt de categorieën Bang, Boos, Blij en Bedroeft en dan blijkt wanhoop in de categorie Bedroeft te vallen. Maar als ik me machteloos voel, dan voel ik me eigenlijk ook een beetje Boos. Op mezelf, de ander of die factoren van buitenaf.

Ik voel me boos omdat ik denk dat ik er helemaal niets kan doen om het beter te maken.

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

Jesaja 41: 13

‘Want ik ben de Heer, je God, ik neem je bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang, ik zal je helpen’.

Er zijn in mijn leven situaties geweest waarin ik wegzakte in een intens gevoel van wanhoop. Situaties waarin ik onveilig was, een verlies leed of buitengesloten werd. In wanhoop riep ik dan naar God maar ondanks Zijn belofte in de Bijbel voelde ik me toch alleen staan.

Later kwam ik erachter dat alleen roepen niet zoveel helpt…ik moest ook zelf actief op zoek gaan naar Zijn hulp door in gebed te gaan en in de Bijbel op zoek te gaan naar de antwoorden die ik nodig had. Ik geloof dat God zelf je dan helpt…

Jeremia 29: 13

‘Jullie zullen mij zoeken en ook vinden, als jullie mij tenminste met hart en ziel zoeken.’

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

Dit is een leerproces voor mij:

Om bij wanhoop te erkennen dat ik machteloos ben…en dan contact te zoeken met de Here God zodat ik me niet meer alleen voel. Zodat ik Hem kan vertellen over mijn gevoelens en zodat ik dan troost mag ontvangen. Om dan daarna weer door te gaan met leven.

Dit is de tekst:

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha