Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

20170728_131014
Fotografie: Natascha Deijmann

Beproeving is een lastig begrip want wat betekent het eigenlijk?

Dat ik nare dingen mee moet maken om ‘sterker’ te worden in mijn geloof? Dat het zinvol is om nare dingen mee te maken omdat ik anders niet groei in mijn geloofsleven? Is het nodig dat we, als mensen, beproefd moeten worden zodat we zeker weten dat we echt in God geloven?

Op het moment dat ik een groot verdriet heb, heel erg gekwetst ben, iemand verlies of zelf grote zorgen heb, dan is de Here God de eerste bij wie ik steun ga zoeken door zelf te bidden, om gebed te vragen aan anderen, te lezen in de Bijbel en te blijven vertrouwen dat God bij mij is. Maar tegelijkertijd zorgt de beproeving in mijn leven vaak voor de vraag: Waarom? Waarom moet ik dit meemaken?

Jacobus 1: 2-5

‘Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.

Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en Hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. ‘

20170728_131048
Fotografie: Natascha Deijmann

De kunst in dit artikel komt van mijn schilderij ‘Tears of Job’ ( Tranen van Job) en is gebaseerd op Job 16:16 ‘ Mijn gezicht ziet rood van tranen, over mijn ogen daalt de diepste duisternis.’

Het verhaal van Job vind ik erg aangrijpend omdat hij zoveel leed meemaakt dat ik me afvraag: Hoe overleef je dit als mens?

Tegelijkertijd maken mensen vandaag de dag ook nare dingen mee. Op grote schaal ( oorlog, vervolging, mensenhandel e.d.) en op kleinere schaal ( dood, ziekte, handicap, werkeloosheid, armoede, mishandeling, discriminatie e.d.) en een deel van die mensen komt samen in de kerk. Als ik op zondagochtend om me heen kijk naar de mensen in de kerkbanken, dan vraag ik me af hoeveel van mijn broeders en zusters het moeilijk hebben, bang zijn, boos zijn, in de war zijn, moe zijn, ziek zijn….en kijkt er ook iemand naar mij met dezelfde vraag?

Hoe open zijn we over onze beproevingen?

Helpen we elkaar om standvastig te blijven?

20170728_131025
Fotografie: Natascha Deijmann

In Jacobus 1: 12 staat er: ‘Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die hem lief heeft. ‘

Zelf heb ik ook beproevingen moeten doorstaan waardoor er lange tijd een grote druk kwam te staan op mijn persoonlijke relatie met de Here God. Waar bent U, Heer? Ik leerde belangrijke lessen over mezelf, de wereld en wie nu eigenlijk mijn Vader is. Het moeten doorstaan van deze beproevingen was en is een dagelijks onderdeel van mijn discipelschapstraining. Ik mag er dan ook vanuit gaan dat ik nog lang niet klaar ben met leren leven.

Het is belangrijk om ook oog te hebben voor de mensen die steun nodig hebben in dit leerproces.

Er zijn mensen zonder sociaal netwerk en er zijn mensen die moeite hebben om zichzelf verstaanbaar te maken. Sommigen vinden het moeilijk om ‘de vuile was buiten te hangen’ en anderen vinden het weer moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen. Elkaar steunen tijdens beproevingen is niet alleen de taak van het pastoraat maar mag je ook zien als een soort zorgplicht van broeders en zusters binnen de gemeente. Ik zie dat niet als het geven van hulp maar als het bieden van troost.

1 Tessalonicenzen 5: 11

‘Dus troost elkaar en wees elkaar tot voorbeeld, zoals u trouwens al doet.’

20170727_195511
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Mijn ziel zal rusten in Uw omhelzing…troost uit de Bijbel

20180814_083426

Er zijn tijden in mijn leven dat ik omringt wordt met mensen die wanhopig zijn, verdrietig zijn, in de war zijn of het leven niet meer zien zitten. In deze periodes voel ik me vaak tekort schieten: Wat kan ik doen of zeggen om de ander bij te staan?

Ik kan luisteren, bemoedigen en aanmoedigen. Ik kan erover nadenken. Ik kan voor ze bidden….maar daarna houdt het op. Meer kan ik niet doen want deze mensen moeten het zelf doen.

Als deze mensen de Here Jezus niet kennen is het nog moeilijker…waar haalt een mens dan nog hoop uit?

Psalm 94: 19

‘Toen ik door zorgen werd overstelpt, was uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Psalm 143: 8

‘Laat mij in de morgen uw liefde horen, in u stel ik mijn vertrouwen, wijs mij de weg die ik gaan moet, mijn ziel verlangt naar u.’

20180815_140826

David was een man naar Gods hart. In vele psalmen riep hij om hulp, om troost, om bescherming. Hij dankte de Here met heel zijn hart en ziel. Hij zong voor de Here en probeerde iedere keer weer het contact te zoeken met zijn God.

Vandaag kunnen wij veel leren van de psalmen van David: het maakt niet uit hoe moeilijk je het hebt want de Here God is bij je.

Niet iedereen zal zijn/ haar wanhoop laten zien aan anderen. Sommige mensen kampen met een stil verdriet, een verdriet dat er niet uit kan komen door tranen of door erover te vertellen. Zij zitten gevangen in de pijn. Welk mens kan hen helpen?

Psalm 22: 9

‘Wend je tot de Heer! Laat Hij je verlossen, laat Hij je bevrijden, Hij houdt toch van je?’

Als vriendin, dochter, zus of zuster in het geloof kan ik alleen maar wijzen op alle mensen in de Bijbel die onder dezelfde gevoelens gebukt gingen: je bent niet de enige mens die door zo’n moeilijke tijd gaat. Lees maar wat die mensen gedaan hebben om er weer bovenop te komen. En zoek dan de rust op die alleen de Here God kan geven….door met Hem te praten, door voor Hem te zingen en door je hart open te stellen voor Hem zodat Hij je kan troosten.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Mijn Vader is God…en Hij houdt echt van mij

20161024_160823
Fotografie: Natascha Deijmann

Op het moment dat ik mijn hart aan de Here Jezus gaf, voelde ik eindelijk wat liefde was en is.

Daarvoor wist ik dat niet want ik was niet een kind dat liefde had gekend in haar jeugd. Er was trauma, pijn, verdriet doordat ik opgroeide in een omgeving met veel geweld, verslaving en misbruik. Ik was compleet in de war over wat liefde was…en ik vertrouwde mensen niet meer. Ik voelde me alleen, ook al had ik mensen om me heen. Er zat een diep gat in mij wat leeg voelde.

Ik zocht naar Iemand die mij begreep en die wist wat pijn was…voor mij was dat de Here Jezus.

20161024_160817 (2)
Fotografie: Natascha Deijmann

Nadat ik christen was geworden moest ik ook leren bidden. Dat wilde ik ook graag! Ik had nog nooit gebeden maar Jezus leert ons dit Zelf in de Bijbel:

Mattheus 6: 9-13

Onze Vader, Die in de hemelen zijt

Uw naam worde geheiligd.

Uw koninkrijk kome.

Uw wil geschiede, zoals in de hemel zo ook op de aarde.

Geef ons heden ons dagelijkse brood.

En vergeef ons onze schulden zoals ook wij vergeven onze schuldenaren.

En leidt ons niet in verzoeking maar verlos ons van de boze

want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid.

Amen

20161024_160829
Fotografie: Natascha Deijmann

Nog steeds bid ik iedere avond, voordat ik ga slapen, dit gebed. Het zegt alles wat ik wil zeggen tegen mijn Vader. Deze Vader doet mij geen pijn en op deze Vader kan ik wel bouwen en in vertrouwen. Ook heeft deze Vader mij lief….

Dit gebed wordt vaak ’t Onze Vader’ genoemd.

Ieder woord in dit gebed heeft waarde omdat de Here Jezus het ons wil leren. Vroeger maar ook vandaag. Want alleen de Here God snapt de pijn die je, als mens, kunt hebben…en Hij is de enige die die pijn kan helen.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Niets veranderd als je niets veranderd…over het volgen van Jezus tijdens een rouwperiode

20180228_094301
Fotografie: Natascha Deijmann

Niets veranderd als je niets veranderd…wat een doeltreffende en eenvoudige uitspraak!

Het geeft aan dat er, schijnbaar, toch ook iets van mezelf wordt gevraagd en ik niet alleen maar kan afwachten tot mijn omstandigheden veranderen of totdat een ander iets gaat doen voor mij….

Dit ervaar ik ook in mijn relatie met de Here God: Hij is er voor mij maar verwacht ook het een en ander van mij.

  • Dat ik in Hem geloof maar ook geloof wat Hij doet en zegt
  • Dat ik op Hem vertrouw, ook als de dingen niet zo gaan als ik wil of had verwacht
  • Dat ik Hem dien: precies zoals ik ben maar wel vanuit een juiste hartgesteldheid
  • Dat ik Hem volg…als leerling
  • Dat ik in contact blijf met Hem…door te bidden en in de Bijbel te lezen
  • Dat ik over Hem vertel aan anderen…wie Hij is en wat Hij voor ons heeft gedaan
20180228_094427
Fotografie: Natascha Deijmann

Iedere dag weer kom ik opnieuw tot bekering en leg ik mijn leven in Zijn handen. Zonder de Here God heeft mijn leven weinig waarde: wie ben ik zonder Hem? Waar gaat het dan allemaal om? In mijn rouw voel ik dat ik niet zonder God kan leven…

Prediker 1:9

‘Wat er was, zal er altijd weer zijn,

wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan.

Er is niets nieuws onder de zon.’

20180228_094223
Fotografie: Natascha Deijmann

Een van de moeilijkste dingen in mijn leven is het zien van Gods hand in de wereld om me heen.

Dat er, ondanks de duisternis, ook licht is. Het vertrouwen hebben dat alles op een gegeven moment goed komt. Soms moet ik mezelf echt beschermen tegen slecht nieuws, nare beelden op TV of tegen mensen die erg negatief doen. Dan maak ik alles stil om me heen en zoek de vrede bij de Here God. Of ik ga naar buiten om de wind te voelen, de vogels te zien vliegen, de zon te zien schijnen….

Dan vraag ik aan de Here God: ‘Heer, hoe kan ik veranderen?’ Of ‘verander mijn hart, Here’

Dan vraag ik, in gebed, om datgene wat mij aan het twijfelen maakt of datgene wat mij angstig maakt te veranderen. Zodat ik weer door kan gaan met leven vanuit hoop en geloof.

Romeinen 2: 12

‘U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en Hem welgevallig is.’

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Vangt U mij als ik val?…over hoop in een uitzichtloze situatie

20170819_182637
Fotografie: Natascha Deijmann

Wie kent er niet het gevoel van intens verdriet en somberheid om de dingen die gebeuren in je leven? Het gevoel dat je op de grond ligt en niet meer op kunt staan…te moe, uitgeput, geen hoop meer.

In mijn leven was het op die momenten dat ik wist dat ik het niet alleen kon…dat ik de Here God aanriep om mij te helpen.

Psalm 38: 23

‘Haast u mij te helpen, Heer, u bent mijn redding’

Psalm 37: 24

‘Al komt hij ten val, hij blijft niet liggen, want de Here richt hem op.’

20170819_182613
Fotografie: Natascha Deijmann

Erop vertrouwen dat de Here God je vangt als je valt…het maakt een enorm verschil in mijn dagelijkse leven. Het maakt me minder bang om nieuwe dingen te proberen. Het geeft me meer zekerheid in het leven wat ik leef omdat ik weet dat Hij op me let…zoals een Vader let op Zijn kind.

Weet Hij dat ik, struikelend en vallend, door het leven ga?

Dat ik iedere keer weer dezelfde fouten maak terwijl ik dat helemaal niet wil? Dat ik dagelijks geconfronteerd wordt met een wereld die ik als duister beschouw en waarin ik me helemaal niet thuis voel?

Psalm 119: 105

‘Uw woord is een lamp voor mij voet, een licht op mijn pad’

20170819_182625
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb geleerd dat, als ik niet iedere dag Zijn woord ( = de Bijbel) lees, ik veel sneller wegzak in de duisternis van de wereld. Dan kan het me allemaal niet meer zoveel schelen. Dan zeg ik sneller ‘Ach, laat maar’ en ‘Wat maakt het eigenlijk uit’. En dan val ik…

Lezen in de Bijbel is de lamp die ik nodig heb om mijn weg te kunnen lopen in dit leven.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha