Waar mijn schat is, zal ook mijn hart zijn…waar zit ik aan vast?

20181005_121054

Fotografie: Natascha Deijmann

De periode voor een verhuizing geeft mij de gelegenheid om weer eens goed na te denken over de waarde van mijn ‘bezittingen’. Wat zijn mijn spullen waard? Welke waarde hebben ze voor mij? Tegelijkertijd onderzoek ik mijn hart en vraag me af:

‘Waar zit ik aan vast en vormt dus een mogelijke belemmering voor mij?’

In de Bergrede geeft de Here Jezus een advies waar ik veel aan heb tijdens dit proces van uitzoeken, opruimen en inpakken…

Mattheus 6: 19-21

” Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.”

 

Lukas 12: 33-34

” Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen. Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn. “

20181006_130645

Fotografie: Natascha Deijmann

Leef ik om te werken of werk ik om te leven?

Deze teksten stimuleren mij om niet automatisch alle ‘troep’ weer mee te slepen naar mijn volgende adres maar om nu eens goed te kijken naar mijn gehechtheid aan de spullen die ik heb en in hoeverre deze dingen me helpen of juist belemmeren.

Ben ik zo druk met het verzorgen van mijn bezittingen dat ik te weinig tijd overhoud om de dingen te doen die belangrijk voor mij zijn?

Hoeveel geld heb ik eigenlijk nodig om dit leven zo te kunnen volhouden en hoe moe wordt ik daar eigenlijk van? Leef ik om te werken of werk ik om te leven?

20180512_145927

Fotografie: Natascha Deijmann

Een zinvol leven…ieder op z’n eigen manier

De afgelopen jaren ben ik bezig geweest om mijn leven steeds meer te ‘ontspullen’ zoals dat zo leuk genoemd wordt tegenwoordig. Zoals de Here Jezus al aangeeft; mijn ontdekking was dat mijn spullen me zoveel geld, tijd en energie kostten dat ik niet toekwam aan de activiteiten die ik werkelijk op mijn ‘hart’ had. Daarna was het helemaal niet moeilijk meer om mijn leven te veranderen en aan te passen aan de manier waartoe ik me geroepen voel…

Wat heeft het voor zin om al die schatten op aarde te verzamelen, te koesteren en daardoor niet bezig te kunnen zijn met datgene wat werkelijk zinvol is?

Ieder mens heeft zijn/ haar eigen opvatting van wat zinvol is of waar jij je ‘hart’ aan wil wijden. Dat is juist zo mooi. Dat geeft kleur aan de wereld om ons heen…

Prediker 3: 6

‘ Er is een tijd om te zoeken

en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren

en een tijd om weg te gooien.’

20170918_092343

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

 

Blind vertrouwen op God…over discipelschap en het volgen van Jezus

Blind vertrouwen op God…over discipelschap en het volgen van Jezus

Iedere dag moet ik weer de keuze maken om in blind vertrouwen achter de Here Jezus mee te lopen.

Verleden week gaf een voorganger een preek in de baptistengemeente waar ik nu naar toe ga. Deze broeder liet ons een tekening zien van een Herder met een hele rij schapen achter zich aan…loop ik direct achter de Herder en kan ik dan Zijn stem ook goed horen? Of loop ik achteraan de kudde een beetje te lanterfanten…Of ben ik afgedwaald en kom ik er op een gegeven moment achter: waar zijn ze?

Als ik Hem zie als herder dan loop ik mee in Zijn kudde.

In het Engels noemen ze ‘in blind vertrouwen’ ook wel ‘a leap of faith’. Eigenlijk vind ik dat zelf mooier…een stap nemen vanuit geloof.

Blind vertrouwen op God…over discipelschap en het volgen van Jezus

Sinds twee weken woon ik alleen in een nieuwe woonplaats. Ik heb hier geen wortels, geen familie en geen vrienden of kennissen. Omdat mijn vorige huis verkocht was na de echtscheiding moest ik een nieuwe start maken: in blind vertrouwen heb ik gekozen om een tijdje aan de Waddenzee te gaan wonen.

Dit was mijn dooplied toen ik gedoopt ben in 1999. Vol hoop en in blind vertrouwen blijf ik achter de Here Jezus aanlopen.

Dat gaat helaas niet zonder slag of stoot. Ik moet me blijven concentreren op mijn identiteit als christen door iedere dag de Bijbel te lezen, te bidden en door mezelf bekend te maken als christen…niet in het verborgene blijven zitten. Door alle afleiding om ons heen is dat niet altijd gemakkelijk; ik moet daar echt bewust voor kiezen.

Maar betekent het volgen van de Here Jezus dan dat ik NIET in een comfortzone zit?

Dat is in ieder geval mijn conclusie wel na twintig jaar christen -zijn. Zodra ik in een comfortzone zit vergeet ik dat ik een persoonlijke relatie met God heb waar ik tijd en aandacht voor moet hebben…dat heeft Hij immers ook voor mij?

Het afgelopen jaar heb ik gemerkt dat, als ik een goede en intensieve relatie wil hebben met God, ik er dan veel energie in moet steken….alleen op die manier ervaar ik dan dat God dichtbij me is.

Ik loop dichtbij de Herder zodat ik Zijn stem kan blijven horen en niet afgeleidt wordt door al het lawaai om me heen. Ik focus me op Hem.

Johannes 10:11

” Ik ben de goede herder. Een goede herder geeft zijn leven voor de schapen.”

Blind vertrouwen op God…over discipelschap en het volgen van Jezus

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Van de drukte naar de rust…na de verhuizing

20180126_090345

Fotografie: Natascha Deijmann

Het is een grote stap om, als je heel lang getrouwd bent geweest, uit je oude omgeving te vertrekken naar een ander deel van het land en daar een nieuw begin te maken in je eentje. Spannend. Eng. Avontuur. Hoop.

20180126_090447

Fotografie: Natascha Deijmann

Vanuit mijn autisme heb ik een natuurlijke neiging om zo snel mogelijk vaste patronen te gaan vormen in mijn dagelijkse leven: het geeft me houvast en het geeft me ook het gevoel dat ik ergens ‘thuis’ hoor. Omdat ik als kind enorm vaak verhuisd ben, heb ik ook geleerd om dit te kunnen doen.

  • de eerste week probeer ik mijn nieuwe omgeving zo snel mogelijk in kaart te brengen. Wat zit waar? Hoe kom ik er? Kan ik met de fiets, lopen?
  • de tweede week probeer ik me te ‘vestigen’ : ik heb al een vaste wandelroute gemaakt zodat ik iedere dag een zelfde route kan wandelen, ik maak kennis met de buren, ik ga een huisarts zoeken, ik heb een vaste supermarkt gevonden, ga voor de eerste keer naar de kerk en ben lid geworden van de bieb.

20180121_170212

Fotografie: Natascha Deijmann

In huis bouw ik ook routines op omdat ik anders telkens de draad kwijtraak. Waar ligt wat? Hoe werkt het nieuwe gasfornuis? Waar zitten de lichtknoppen? Welke geluiden hoor ik allemaal? Ik plak briefjes aan de muur om de dingen te kunnen automatiseren.

Het moeilijkste deel van deze verhuizing vind ik…aan anderen vertellen hoe ik me erbij voel…

Want vaak weet ik dat eigenlijk niet. Of ik weet niet hoe ik moet reageren als mensen ernaar vragen. Ben ik dapper omdat ik nu helemaal alleen in een nieuwe woonomgeving zit waar ik niemand ken?

Wat is ‘dapper’?

Hoe leg ik uit dat ik me niet ‘dapper’ voel maar dat ik dit allemaal op mijn gevoel heb gedaan. En als het allemaal mislukt…ben ik dan i.p.v. ‘dapper’ niet ‘dom’ geweest?

20180121_171130

Fotografie: Natascha Deijmann

Wat ik heel fijn vind van deze verhuizing is dat het een nieuw begin is….aan deze plek hangen geen herinneringen van verdriet en mislukking. Ik heb juist hoop op een betere manier van leven dan in mijn oude omgeving. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Tijdens het wandelen zie ik de Waddenzee iedere dag veranderen: eb en vloed, wolken, zon, mist, storm….en toch blijft die zee ook weer dezelfde. Het geeft me de stabiliteit die ik nu wel nodig heb en even niet in mezelf kan vinden.

20180114_165835

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha