Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

De vastentijd van dit jaar (40 dagen voor Pasen) was voor mij de aanleiding om een periode van bezinning in te lassen. Ik vond het tijd om rustig na te denken over mijn leven en mijn keuzes te onderzoeken…waar ben ik eigenlijk mee bezig?

Ik stopte met tijdverslindende bezigheden zoals Netflix maar ben ook gestopt met schilderen en bloggen. In plaats daarvan ging ik veel in de tuin aan de slag…letterlijk met mijn handen in de grond om bloemenzaad te zaaien voor de bijen en vlinders. Maar ook groentezaden voor de moestuin.

Ik had een merel die steeds met me mee hopte en ook de musjes waren vol belangstelling. Voor hen heb ik twee vogelbadjes gemaakt van oude plastic bakken met gebroken straattegels en water erin….wat een mooi gezicht om dan die kleine vogeltjes te zien badderen!

Ik begon mezelf af te vragen:

Is er een oogst van wat ik de afgelopen jaren heb gezaaid?

Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

Verdrietig genoeg kon ik concluderen dat, wat ik gezaaid had in de afgelopen jaren, helemaal geen goede oogst had opgeleverd. Het bracht me de afgelopen periode behoorlijk aan het twijfelen…

Prediker 3: 1

‘ Voor alles wat er gebeurt is er een uur,

een tijd voor alles wat er is onder de hemel.’

De rust van de tuin maakte ruimte vrij in mijn hoofd waardoor ik met wat meer afstand naar mijn leven kon kijken en mezelf andere vragen kon stellen:

  • Welk zaad had ik eigenlijk gezaaid?
  • Welke verwachtingen had ik (onbewust) met me meegedragen?
  • In welke grond had ik gezaaid? Was het wel de goede grond geweest?

Ik ben een mens die zich volledig geeft aan de keuzes die ik maak…of dat nu in vriendschappen is, mijn werk als kunstenaar, mijn geloof; ik ga er intens mee om in de hoop dat de energie die ik erin stop gewaardeerd wordt maar ook vrucht geeft. In deze vastentijd kwam ik tot de conclusie dat ik heel hard gewerkt had maar dat dit niet op de goede grond was geweest. Ook was het zaad dat ik gekozen had niet tot bloei gekomen.

Het gaf me een vreemd verdrietig gevoel maar het gaf ook duidelijkheid. Ik mocht nu nadenken over de komende zaaitijd. Het is maar een periode geweest van amper twee maanden maar het was voor mij voldoende om afscheid te nemen van sommige mensen, verwachtingen en idealen los te laten en het (tijdelijk) leegruimen van mijn atelier. Loslaten & opruimen.

Het is tijd voor een andere manier van zaaien en oogsten.

Er is een tijd om te planten…en nu met ander zaad en op andere grond.

Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

p.s. dit artikel heeft een update gehad….

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Soms zit er een popliedje uit je jeugd in je hoofd…een stuk muziek wat je toendertijd alsmaar wilde horen. Van de week waren de Talking Heads weer terug met hun geweldige song ‘Road to Nowhere’ (1985) en kwamen de beelden van de videoclip met een alsmaar rennende David Byrne weer terug.

Als de videoclip voorbij kwam bij Toppop dan rende ik, voor de TV, met David Byrne mee…ik had toen nog geen idee waar het liedje over ging maar ik vond het helemaal geweldig om met hem mee te doen.

Nu, 34 jaar later, spreekt de tekst me nog steeds aan en heb ik het gebruikt om een drieluik te maken met mijn eigen beeldverhaal van mijn versie van ‘ Weg naar Nergens’ .

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Well we know where we’re going
But we don’t know where we’ve been
And we know what we’re knowing
But we can’t say what we’ve seen
And we’re not little children
And we know what we want
And the future is certain
Give us time to work it out

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving
Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

We’re on a ride to nowhere
Come on inside
Taking that ride to nowhere
We’ll take that ride
Maybe you wonder where you are
I don’t care
Here is where time is on our side
Take you there, take you there

Heel lang had ik ook het gevoel dat ik op een weg liep die nergens naar toe ging maar op een gegeven moment werd het me steeds duidelijker…dit is de weg waarop ik ga lopen.

Daarom heb ik dit drieluik de naam Road to Heaven gegeven.

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit de serie ‘Nine’: Patience…

Uit de serie ‘Nine’: Patience…

De serie ‘Nine’ staat voor een persoonlijke studie naar de 9 vruchten van de Geest zoals in het Bijbelboek Galaten geschreven staat. Dit schilderij heeft de titel Patience ( Geduld) gekregen.

Tot nu toe zijn de andere schilderijen uit deze serie: Love, Joy en Peace.

Uit de serie ‘Nine’: Patience…

Geduld en wachten

Sommige mensen zijn van nature geduldig en anderen moeten er hard voor werken; zij verliezen snel hun geduld…en worden dan geïrriteerd of boos. Tijdens het schilderen bedacht ik me dat geduld vaak te maken heeft met wachten.

Ik moet ergens op wachten, ik moet iets afwachten of ik heb ergens een verwachting van…

Het wachten maakt dat ik, op dat moment, geen controle heb over de situatie. Soms is die controle in de handen van een ander mens, een instantie of zelfs de overheid. Soms is die controle in omstandigheden zoals het moeten wachten tot het ophoudt met regenen, moeten wachten totdat de pijn weg gaat, moeten wachten totdat iemand ziet hoe moeilijk je het hebt….

Uit de serie ‘Nine’: Patience…

Leren verdragen dat je geen controle hebt

En heeft geduld ook niet te maken met het leren verdragen van datgene waar je geen controle over hebt?

Ik moet wachten totdat er een nieuwe kans voorbijkomt maar nu is die tijd er nog niet…ik moet geduldig wachten tot ik genoeg moed verzameld heb om een ander pad te nemen en kan niet anders dan de huidige situatie nog wat langer verdragen.

In geval van ernstige ziekte, een handicap, werkeloosheid of in situaties van rouw/ verlies is er een periode waarin je de situatie niet (meer) onder controle hebt…je kunt niet anders dan geduldig verdragen wat je overkomt.

Job 6: 11

‘ Ik heb geen kracht meer om te wachten.

Met welk doel zal ik alles verdragen?’

Het oefenen met geduldig-zijn kan, voor sommige mensen, erg lastig zijn. In de huidige tijd gaat alles zo snel waardoor deze generatie niet meer geleerd heeft om te leren wachten.

Oude mensen weten nog wel dat ze soms maanden moesten wachten op een brief van een familielid uit Australië of Indonesië. In mijn kinderjaren had ik een tijdje een penvriendinnetje uit Amerika…het wachten op de luchtpost was nog wel het leukste van alles!

Geduld. Het leren verdragen van je omstandigheden. Wachten…

Voor mij was het weer een les in het aanvaarden en accepteren van de situatie waarin je zit.

Die houding geeft mij de tijd om na te denken: wat wil ik eigenlijk? Wat betekent deze situatie voor mij? Welke keuzemogelijkheden zijn er voor mij? Welke blokkades kom ik tegen? Waar hoop ik op?

Geduldig zijn geeft mij de gelegenheid en tijd om goed na te kunnen denken maar ook om de emoties te voelen over mijn situatie.

Geduldig kunnen zijn geeft veel rust in mijn denken, voelen en doen

Uit de serie ‘Nine’: Patience…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunstenaar & creatief proces…5 kunstenaars geven een kijkje in hun wereld

Kunstenaar & creatief proces…5 kunstenaars geven een kijkje in hun wereld

Iedere kunstenaar heeft zijn/ haar eigen manier van leven en werken. Het is een heel persoonlijk proces om van niets naar een kunstproject te gaan. En daarna volgt er nog de volgende stap…dat wat je hebt gemaakt laten zien aan anderen.

Creatief proces

Om kunst te maken vindt er een creatief proces plaats en dat is ook een individueel gebeuren. Kunstenaars kunnen hun creatief proces delen met anderen maar die ander kan het niet imiteren of misschien zelfs leren…geïnteresseerden kunnen alleen zelf een poging wagen en, door heel veel te oefenen, ten slotte hun eigen creatief proces ontwikkelen.

Mijn ervaring met het creatief proces is dat het een mix is van zintuiglijke ervaring ( kijken, voelen, horen), van bedenken, gebruik maken van je intuitie maar ook van het durven experimenteren met materialen.

In mijn creatief proces ben ik niet bang om te ‘mislukken’ omdat ik mezelf niet veroordeel maar aanmoedig. Pas door eindeloos oefenen en uitproberen vind je langzaam jouw eigen stem en heb je dat stemmetje in je hoofd (dat alsmaar nare dingen zegt) bestreden.

Met jouw eigen stem communiceer je, in jouw eigen visuele taal, met jezelf en met de mensen die jouw kunst mogen zien.

Het kan heel inspirerend zijn om te zien hoe andere kunstenaars leven en werken waarbij sommigen een poging doen hun creatief proces te verwoorden. Daarom wil ik graag een paar video’s delen die ik zelf inspirerend vond. De video’s zijn Engelstalig.

In deze video verteld Clara Berta over de manier waarop kunst haar geholpen heeft in een periode van rouw.

In deze video laat John zijn bijzondere manier van werken zien en de emoties die hij hierin ervaart.

In deze video laat Amy zien hoe het maken van een Art Journal een hulpmiddel kan zijn voor zelfexpressie en creatieve zelfzorg.

In deze video laat de kunstenares zien hoe ze werkt op een hele stille, rustige en langzame manier…

In deze video verteld Jennifer haar verhaal over de manier waarop kunst haar geholpen heeft om te gaan met zintuiglijke overbelasting (sensory overload) en verslaving.

Kunst als visuele taal

De laatste jaren heb ik geleerd om vanuit intuïtie, mijn eigen interesses (= fieps) en met gebruik van mijn zintuigen te fotograferen en schilderen. Langzaam ontstaat er een visuele taal die mijn reis door het leven documenteert en die ik deel via deze blog.

Niet omdat mijn persoonlijke reis nu zo interessant is voor anderen maar juist met de intentie anderen ook te inspireren om het maken van kunst te gebruiken als gereedschap voor de eigen levensreis…

Kunstenaar & creatief proces…5 kunstenaars geven een kijkje in hun wereld

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunst biedt een toevluchtsoord voor iedereen die bereid is om zowel hun hart als hun ogen te openen…

afbeelding van Pinterest ( http://www.montmarte.net)

Een quote kan soms precies verwoorden wat je zelf ook al dacht of voelde maar die iemand anders uitspreekt….

Kunst biedt een toevluchtsoord voor iedereen die bereid is om zowel hun hart als hun ogen te openen…

Als kunstenaar ben ik dagelijks bewust aan het kijken met mijn ogen maar ook met mijn hart. Ik kijk naar de natuur om me heen, de mensen die ik ontmoet en ik kijk ook naar mezelf…waar ben ik op mijn levenspad?

Door te fotograferen, te schilderen en gedachten en gevoelens om te zetten in korte gedichtverhaaltjes creëer ik mijn eigen toevluchtsoord waarin ik helemaal mezelf mag zijn.

Ik voel geen spanningen van andere mensen. Ik hoef me nergens ‘druk’ om te maken. Het is een manier om tot rust te komen in een wereld die heel chaotisch aanvoelt op dit moment….ik creëer mijn eigen kleine wereldje waar ik mag dromen, wensen en waarin ik een stukje hoop ervaar voor mezelf maar ook voor anderen.

De bereidheid om stil te gaan staan en te gaan kijken komt van binnenuit.

Je kunt namelijk niet ‘zien’ terwijl je in de ratrace zit en voortdurend aan het rondrennen bent.

Je kunt je hart niet openen zonder stil te gaan staan en je bewust te worden van jezelf: je emoties en je gedachten.

Ook stil worden is daarbij zinvol…pas als je zelf stil bent geworden en je zorgt voor stilte om je heen mag je beseffen: hee, waar ben ik nu eigenlijk op mijn levenspad?

Op het moment dat het maken van kunst een toevluchtsoord voor je is geworden, heb je je eigen veilige plek gecreëerd.

Een plaats waar je mag zoeken en onderzoeken maar waar je ook kunt experimenteren met nieuwe dingen. De kunst zelf helpt je om datgene wat in jou zit naar buiten te brengen via beelden, klanken en/of taal. Het is communicatie met jezelf en eventueel ook met anderen…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha