Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Kom, zeg ik, kom maar…

Ik had niet kunnen bedenken

dat jij zo zou verdwijnen

je visie, je passie, de liefde

ik had niet kunnen bedenken

dat jij zelf kwijt zou raken.

Je bent niet meer zichtbaar

niet in beeld

je kiest ervoor om te vervagen

een schim in het bestaan van anderen

schaduwen in je hoofd

maken het duister.

Ik blijf je roepen

ik blijf je zoeken

ik wil niet accepteren dat je onzichtbaar wilt zijn.

In stilte leef je

zonder honger of dorst

geen gevoel meer in je hart

is het een straf?

is het een lijden, een beproeving?

schaduwen in je hoofd

maken het duister.

Kom, zeg ik, kom maar

ik zie je, ik hoor je

maar ik kan je niet tegenhouden

als je vluchten wil.

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha