Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Soms zit er een popliedje uit je jeugd in je hoofd…een stuk muziek wat je toendertijd alsmaar wilde horen. Van de week waren de Talking Heads weer terug met hun geweldige song ‘Road to Nowhere’ (1985) en kwamen de beelden van de videoclip met een alsmaar rennende David Byrne weer terug.

Als de videoclip voorbij kwam bij Toppop dan rende ik, voor de TV, met David Byrne mee…ik had toen nog geen idee waar het liedje over ging maar ik vond het helemaal geweldig om met hem mee te doen.

Nu, 34 jaar later, spreekt de tekst me nog steeds aan en heb ik het gebruikt om een drieluik te maken met mijn eigen beeldverhaal van mijn versie van ‘ Weg naar Nergens’ .

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Well we know where we’re going
But we don’t know where we’ve been
And we know what we’re knowing
But we can’t say what we’ve seen
And we’re not little children
And we know what we want
And the future is certain
Give us time to work it out

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving
Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

We’re on a ride to nowhere
Come on inside
Taking that ride to nowhere
We’ll take that ride
Maybe you wonder where you are
I don’t care
Here is where time is on our side
Take you there, take you there

Heel lang had ik ook het gevoel dat ik op een weg liep die nergens naar toe ging maar op een gegeven moment werd het me steeds duidelijker…dit is de weg waarop ik ga lopen.

Daarom heb ik dit drieluik de naam Road to Heaven gegeven.

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Blauw, blauw, blauw…lievelingskleuren geven kunst een persoonlijk tintje

20180909_213426
Fotografie: Natascha Deijmann

Laatst was er iemand op bezoek die tegen mij zei: ‘ Wat gebruik jij veel blauw in je schilderwerk’. Dat zette me aan het denken over mijn ( intuïtieve) gebruik van kleur en dat ik een sterke voorkeur voor de blauw-tinten heb….wat betekent dat voor mij?

Blauw is de kleur die ik mooi vindt in de natuur…water, zee, lucht

Blauw is de kleur die mij rust geeft…het staat voor kalmte, rustig nadenken, innerlijke vrede mogen voelen

Blauw is veelzijdig en kan alle kanten uit qua kleurtoon als er meer rood bij komt of meer zwart. Met wit mengen geeft een enorme variatie aan blauwtinten!

Tegenover een lievelingskleur staat meestal ook een kleur die je lelijk vindt en in mijn geval is dat de kleur oranje…daar ben ik geen fan van. De associaties die ik met de kleur oranje heb zijn; labiliteit, onvoorspelbaar, te heftig. Maar tegelijkertijd geeft oranje in combinatie met blauw een heel vertrouwd beeld: water/zon en lucht/zon. Ik gebruik oranje dan ook meestal alleen in combinatie met blauw.

Zintuiglijke ervaringen met kleur

Als kind was ik een fanatiek zwemmer en was ik het liefst op en in het water. Later woonde ik op een waddeneiland en was ik dagelijks aan zee te vinden. Blauw staat voor mij dan ook voor bepaalde geuren…zout en zilt. Zintuiglijke ervaringen hebben vaak een kleur associatie zoals zand ( bruintinten) en gras ( groentinten).

Lievelingskleuren maken mijn schilderijen persoonlijk. Ik kijk veel kunst op het internet en dan valt mij op dat de meeste mensen een voorkeur hebben voor kleurige, bloemerige schilderijen (met als basis wit) als kunst om in huis op te hangen. Vrolijke kunst.

Als ik aan mensen vraag welke kunstenaar ze bewonderen krijg ik steevast ‘Dali’ te horen. De beeldtaal die hij sprak geeft een wereld van verwondering weer…het zijn stuk voor stuk beelden die een hele andere wereld weergeven. Spannende kunst.

Wat betekent een schilderij als er geen persoonlijke kant van de kunstenaar aan zit? Als een schilderij vooral commercieel interessant is? Als een schilderij gemaakt wordt als basis voor een poster bij de Ikea?

Is een schilderij niet veel interessanter als je erover gaat nadenken?

20180909_213345
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

5 redenen waarom patronen een creatieve inspiratie zijn voor abstracte kunst…

20170527_091342
Fotografie: Natascha Deijmann

In de kunst die ik maak vormen patronen de basis. De studio heet niet voor niets…Studio FIEP want patronen zoeken en fotograferen is een fiep die ik nu al jaren heb.

Ik kan niet over straat zonder gefascineerd te zijn door alle patronen waarin ik mezelf kan verliezen. Ik heb geen idee waarom mijn brein dit zo leuk vindt maar kijken naar een patroon wat ik mooi vindt maakt me erg blij!

Het is nog fijner als er ook een structuur in zit wat ik aan kan raken. Ik ben erg visueel en tactiel aangelegd. Wandelen met mij betekend veel stil staan omdat ik even wil kijken en voelen. Als ik wandel met een ander persoon dan moet ik mezelf dwingen om alles wat me aantrekt te negeren en me te focussen op het samen-zijn. Dit blijft lastig.

Ik trek me er niets van aan wat anderen mensen denken als ze me voor een muurtje zien zitten om dit te fotograferen…soms moet ik wel lachen want dan blijven mensen echt staan om te kijken wat ik in hemelsnaam aan het doen ben! Ik doe gewoon of het de normaalste zaak van de wereld is…

5 redenen waarom patronen een creatieve inspiratie voor mij zijn:

  • ik haal inspiratie uit de kleuren en gebruik deze als basis voor een schilderij of serie schilderijen
  • ik haal inspiratie uit de vorm van het patroon zelf: druppelig, stippelig, lijnen
  • ik haal inspiratie uit de structuur…het geeft me ideeën over hoe iets kan aanvoelen

( iets waarvan ik vind dat dit onderschat wordt in de mixed-media kunst: voel er de volgende keer ook eens aan….)

  • kijkend naar een bepaald patroon geeft me vaak inspiratie voor iets heel anders…ik maak vaak gebruik van associaties. Als ik bijvoorbeeld de eerste foto zie dan kan ik getriggerd worden om iets heel anders te maken in een felle kleur. Toch had ik dan, achteraf, wel dat patroon nodig om het allemaal te maken.
  • iedere keer als ik naar buiten ga heb ik een missie…kunstenaar ben ik 24/7 en niet alleen als ik mijn verfkwasten pak en denk: wat zal ik eens gaan maken? Het buiten zijn, fotograferen, kijken, ruiken, voelen…het speelt allemaal een rol in het creatief proces.

De laatste jaren heb ik veel research gedaan naar het creatief proces. Ik was benieuwd of dat mij bij anders werkte dan bij niet-autistische kunstenaars. Ik blijf dit onderzoeken omdat ik, als kunstenaar, andere mensen wil inspireren om ook aan de gang te gaan met een vorm van kunst maken: schrijven, gedichten maken, schilderen, tekenen, fotograferen, theater, dans, muziek, textiel, keramiek….

Ik denk namelijk dat kunst mensen kan ondersteunen in het verstaanbaar maken van jezelf. Dat kunst een communicatiemiddel is…

Dus, als je het idee hebt dat de ander je niet begrijpt of dat jij je niet begrepen voelt dan hoop ik dat jij jezelf toestemming kunt geven om het eens op een andere manier te proberen. Het gaat er helemaal niet om of iets ‘mooi’ wordt ( dat is onbelangrijk) maar, dat wat je wilt zeggen, dan wel begrepen wordt door de ander.

20180125_122827
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

5 tips om een meltdown te voorkomen…

20161024_154642 (2)

Om de zoveel tijd krijg ik een meltdown die zich bij mij laat zien als een gigantische huilbui waarbij ik alleen nog maar weg wil kruipen en in mijn eentje wil zijn.

Ik ben dan letterlijk ‘overloaded’ of mijn brein loopt vast in de hoeveelheid prikkels die ik niet meer kan verwerken. Ik ben nogal gevoelig voor prikkels die te maken hebben met horen ( lawaai, gesprekken, geroezemoes, muziek en alle andere geluiden met een bepaalde toonhoogte). Inmiddels weet ik dat ik dan niet goed voor mezelf gezorgd heb en dat ik dus een mini burn-out heb. Jammer genoeg komt het toch nog voor in mijn leven. Waarschijnlijk is dat ook niet helemaal te vermijden.

Daarom wil ik mijn 5 tips om een meltdown te voorkomen delen met anderen…

Tip 1: Leer jezelf goed kennen

Op het moment dat jij jezelf ( of als ouders zich echt in hun autistische kind verdiepen zonder een oordeel te vormen van wat ‘normaal/ abnormaal’ is) echt goed leert kennen dan kun je je leven beter vormgeven op een manier die echt bij jou past.

  • Op welke zintuiglijke prikkels reageer jij en heb je echt last van?
  • Op welke momenten van de dag heb je energie? Meestal kun je in deze periode prikkels beter aan dan als je moe bent.
  • Welke maatregelen heb je al genomen om prikkels te voorkomen? Dat kan zijn dat je alle labels uit je kleding haalt, met een koptelefoon in de trein zit of dat je geen gekruid eten eet.

20161024_160353 (3)

Tip 2: Bescherm je gevoeligheid

https://www.npo.nl/een-hersenonderzoeker-over-autisme/08-06-2017/WO_NTR_9297165

Bovenstaande video van Labyrint geeft aan dat autisme vooral te maken heeft met de sensorische ( zintuiglijke) waarneming die anders is dan bij mensen die niet in het autisme- spectrum zitten. Op het moment dat jij je bewust bent van jouw individuele gevoeligheid kun je daarop inspelen en keuzes maken. Dat betekent niet dat je dagelijks in een holletje hoeft te schuilen maar wel dat je bewuster kunt omgaan met je dagelijkse leven: werk, studie, vrije tijd, sociale omgang e.d.

  • creëer een rustplek voor jezelf: dat kan overdag een parkje zijn in de buurt van je werk, de stiltecoupé in de trein die je dagelijks moet nemen of een eigen kamer in huis waar je je terug kunt trekken
  • koop oordoppen bij gevoelige oren, draag een zonnebril bij scherp licht, zet je mobiel op trillen als je gek wordt van al die piepjes etc.
  • wees lief en mild voor jezelf als je tegen je gevoeligheid aanloopt…

20161024_155350 (2)

Tip 3: Trek je niets aan van wat andere mensen van je vinden of over je zeggen

In mijn kinderjaren kreeg ik regelmatig te horen dat ik ‘niet zo hysterisch moest doen’ of dat ik me niet zo ‘moest aanstellen’…mijn ouders wisten niet dat ik autistisch was want ik kreeg mijn diagnose pas op 44-jarige leeftijd. Nu weet ik dat ik, op die momenten, waarschijnlijk een meltdown had waarbij ik hard moest huilen, soms schreeuwen en mensen wegduwen. Ook nadat ik volwassen was geworden bleven mensen tegen me zeggen dat ik niet zo gevoelig moest zijn of niet zoveel aandacht moest trekken…ik trek me er inmiddels helemaal niets meer van aan. Het is niet belangrijk wat andere mensen vinden op het moment dat ik mezelf probeer te beschermen tegen een overdaad aan prikkels. Op dat moment wil ik me ook beschermen tegen de stress die samenhangt van het samen-zijn met andere mensen.

  • Meestal zijn andere mensen helemaal niet met jou bezig maar met zichzelf…
  • Als mensen op je letten dan is dat meer omdat je gedrag onbekend is dan dat ze het veroordelen. Het kan schelen als je er mondeling iets over kunt zeggen en het een beetje uit kan leggen. Bijvoorbeeld: “Ik wil niet naar binnen bij deze winkel omdat de muziek te hard staat en er teveel mensen zijn”
  • Ben je non-verbaal…schaf dan een auti-pas aan bij de NVA. Die kun je laten zien op het moment dat het je teveel wordt met eventueel een briefje erbij met extra informatie
  • Als mensen je wel veroordelen…ene oor in en andere oor uit!

Tip 4: Maak de juiste keuzes

Als je jezelf ( voor ouders: je kind) goed kent, dan ben je in staat om betere keuzes te maken om jezelf te beschermen tegen een meltdown. Zelf ga ik niet naar evenementen met veel mensen, zit ik weinig in een auto en kom ik alleen maar in de supermarkt op momenten dar het lekker stil is. Ook koop ik alleen kleding waarvan ik weet dat ik er geen last van heb.

  • Maak iedere keer een afweging tussen wat je nodig hebt en wat je wilt
  • Het is ook belangrijk om niet in een isolement te raken dus probeer ook te bedenken welke sociale gelegenheden je wel aan kan
  • Neem na iedere activiteit even rust

Tip 5: Neem puzzeltijd

Jaren geleden was ik activiteitenbegeleider op een dagbesteding en ik begeleidde een jonge autistische vrouw met een verstandelijke beperking. Van haar moeder heb ik het concept ‘puzzeltijd’ geleerd. Dit is letterlijk tijd om even uit te puzzelen wat er gebeurt is, wat die ander tegen je zei, wat je ergens van vindt e.d. Een moment van reflectie, een moment waarop je de informatie even kunt verwerken. Puzzeltijd is onmisbaar voor mij…als ik een sociaal contact heb gehad dan mag ik daarna even ‘puzzelen’ om te bedenken of ik de ander goed begrepen heb, of het contact oké was, wat mijn emoties zijn e.d.

  • Puzzeltijd is tijd die je jezelf geeft om de informatie te verwerken
  • Puzzeltijd kan ook tijd zijn om je brein even tot rust te laten komen tussen meerdere activiteiten in
  • Puzzeltijd kan ingebouwd worden in je dagelijkse structuur
  • Puzzeltijd kun je ook gebruiken om je voor te bereiden op lastige situaties

20161024_155402

Ik hoop dat deze 5 tips waardevol zijn. Het blijft in de praktijk toch iedere keer weer lastig omdat we in een heftige, lawaaierige en veeleisende wereld leven…terwijl we misschien juist zo verlangen naar een vredige harmonische sfeer met veel rust, natuur en vrijheid om jezelf te mogen zijn.

  • Ik ben een lezer en heb veel gehad aan het boek van Olga Bogdashina:Waarneming en zintuiglijke ervaringen bij mensen met Autisme en Aspergersyndroom’

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha